فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

راهبرد توسعه میان‌افزا یکی از راهبردهای نوین در زمینه مقابله با توسعه فیزیکی شهرها مطرح‌شده است. هدف اصلی این راهبرد تسخیر مجدد فضاهای شهری ازدست‌رفته و یا تخریب‌شده می‌باشد. هدف از تحقیق حاضر بررسی ظرفیت‌های توسعه درونی این شهر می‌باشد. نوع تحقیق کاربردی- توسعه‌ای و روش آن توصیفی-تحلیلی می‌باشد. جهت تجزیه‌وتحلیل داده‌ها و اطلاعات از روش ضریب آنتروپی شانون و هلدرن برای سنجش توسعه فیزیکی شهر، شاخص نزدیک‌ترین برای الگوی توزیع ظرفیت‌های درونی شهر و مدل ویکور جهت رتبه‌بندی مناطق شهر با توجه کاربری‌های موردمطالعه استفاده‌شده است. طبق محاسبات ضریب آنتروپی شانون، میزان ln(n) 38/1 به‌دست‌آمده است که در مقایسه با میزان ضریب آنتروپی شهر که 37/1 به‌دست‌آمده است نشانگر رشد و توسعه فیزیکی شهری پراکنده و رشد بی‌قواره شهری می‌باشد. همچنین نتایج هلدرن نیز نشان می‌دهد، حدود 90 درصد از رشد شهر ناشی از رشد جمعیت بوده است و تنها 0.09 درصد مربوط به رشد افقی و اسپرال شهر بوده است. با بررسی تطبیقی میزان مساحت پیشنهادی و مساحت محقق شده شهری مشخص می‌شود که حدود 917 هکتار از سطوح کاربری‌های پیشنهادی هنوز محقق نشده است. درحالی‌که میزان ظرفیت‌های درونی برای این شهر معادل 2408 هکتار می‌باشد. با مقایسه تطبیقی مشخص می‌گردد، میزان مساحت بر اساس میانگین عددی، نسبت نزدیک‌ترین همسایگی 58/27- اندازه‌گیری شده است. ازآنجاکه این مقدار کوچک‌تر از یک است، بنابراین نتیجه می‌گیریم ظرفیت‌های درونی شهری به‌صورت خوشه‌ای در سطح شهر توزیع‌شده است. درنهایت طبق نتایج روش ویکور منطقه 3 شهر با 15/36 دارای بیشترین ظرفیت درونی شهر می‌باشد.