بررسی دیدگاه علمی انتقادی ایلکا نینیلوتو درباره ساختار واقعیت.
نویسندگان
1 کارشناسی ارشد فلسفه علم دانشگاه صنعتی امیرکبیر
2 استادیار گروه فلسفه علم دانشگاه صنعتی امیرکبیر
doi
10.22061/orj.2024.2066چکیده
واقعگرایی علمی انتقادی، علاوه بر اینکه منشأ معرفت علمی را حقیقت مستقل از ذهن و ثابت جهان خارجی میداند، آن را وابسته به چهارچوبهای ذهنی و مفهومی دانسته و نوعی هستیشناسی سیال را نتیجه میدهد. فعالیتهای علمی در این رویکرد تلاش میکنند تا به دردسترسترین معیارها برای توصیف واقعیت اعتبار بخشیده و بهترین تبیین را برگزینند. در این نوشتار به شرح دیدگاه انتقادی و چگونگی تبیین رویکرد هستیشناسانه بر مبناء نظریات نینیلوتو پرداختهایم. نینیلوتو تلاش میکند تا بر مبناء نظریۀ دستهای ویلیامز با معرفی تراپها از واقعگرایی تراپیک حمایت کند. بر این اساس واقعیت خارجی (شامل شیء خارجی و صفات جزیی مربوط به هر شیء) بوسیله فعالیتهای مفهومی بشر شکل میگیرد و در قالب زبان تجلی پیدا میکنند.