بازدارندگی متوازن و کاهش تهدیدهای هوایی با تاکید بر نقش دیپلماسی دفاعی ج.ا.ایران
نویسندگان
1 عضو گروه آموزشی
doi
چکیده
سیاست خارجی با اتخاذ راهبرد دیپلماسی دفاعی بهعنوان یکی از عوامل موثر بر توان بازدارندگی در عرصه تقابل و تعامل با سایر کشورها با رویکرد دفع و رفع تهدیدها و یا اعمال نقشهای مداخلهجویانه و تحمیل خواستهها، همواره موردنظر دولتهاست. در این میان چگونگی نگرش و هنر دولتها در هموار نمودن بسترهای لازم بر میزان اثربخشی استفاده از آن بسیار موثر میباشد بهگونهای که بازیگران منطقهای و فرامنطقهای را بهواسطه ویژگیهایی که دارد تحت تاثیر قرار میدهد. ج.ا.ایران با توجه به سیاستهای ملی و بینالمللی اتخاذ شده، همواره در معرض تهدیدهای بالقوه و نزدیک به فعل و یا به فعل درآمده منطقهای و فرامنطقهای قرار دارد. دفع تهدیدها بهویژه در حوزه هوایی از وظایف شبکه پدافندهوایی است که براساس آئیننامهها و شیوهنامههای عملیاتی در حال انجام است و این امر صرف هزینهها و منابع بسیاری را دربر دارد. این تحقیق بهدنبال واکاوی نقش دیپلماسی دفاعی در ارتقای بازدارندگی دفاعی در قبال تهدیدهای هوایی میباشد و بهدنبال تعیین چگونگی ایفای این نقش است. نوع تحقیق کاربردی به روش توصیفی موردی- زمینهای و با رویکرد آمیخته است. در راستای تقویت ادبیات تحقیق با تعداد 14 نفر از صاحبنظران این حوزه که به روش هدفمند گلوله برفی تا حد اشباع تعیین شدهاند، مصاحبه انجام شده و حجم نمونه کمی نیز با استفاده از فرمول کوکران به تعداد 40 نفر از کاشناسان امر بهمنظور پاسخ به سوالهای پرسشنامه محقِق ساخته تعیین گردید. در طی روند انجام تحقیق و براساس مطالعه اسناد و مدارک و بررسی نتایج مصاحبه، ابعاد بازدارندگی(توانایی، ارتباط، اعتبار، صراحت) براساس دیپلماسی دفاعی و مولفههای گذار مشخص گردید و در جمعبندی، تاثیر مستقیم و موثر دیپلماسی دفاعی بر بازدارندگی دفاعی در قبال تهدیدهای هوایی، که همان هدف اصلی این تحقیق است، مورد تایید قرار گرفت.
