تأثیر تمرین هوازی بر بیان ژن آسپروزین بافت پانکراس رتهای نر مبتلا به دیابت
نویسندگان
1 دانشگاه سمنان
2 دانشگاه سمنان
doi
10.22034/sbs.2020.161234چکیده
مقدمه و هدف: آسپروزین یک هورمون پروتئینی ضدتنظیمی انسولین است و با بیماریهای مزمن همچون چاقی و دیابت مرتبط است. از این رو هدف از پژوهش حاضر بررسی تأثیر تمرین هوازی بر بیان ژن آسپروزین بافت پانکراس رتهای نر مبتلا به دیابت است.مواد و روشها: 32 سر رت نر ویستار، پس از القا دیابت با STZ بهصورت تصادفی به 4 گروه کنترل (n=8)، تمرین (n=8)، دیابت (n=8) و دیابت + تمرین (n=8) تقسیم شدند. رتهای گروه تمرین پس از آشنایی با پروتکل تمرین، 5 جلسه در هفته، به مدت هشت هفته، پروتکل تمرین هوازی را اجرا کردند. پس از اتمام پروتکل، بافت پانکراس استخراج و از روش RT- PCR برای اندازهگیری RNA و از روش الایزا برای سنجش بیان پروتئین آسپروزین استفاده شد. از آزمون تحلیل واریانس جهت تجزیهوتحلیل دادهها، در سطح معناداری (0.05>P < span lang="FA">) استفاده شد.یافتهها: نتایج نشان داد القاء دیابت سطح بیان ژن و پروتئین آسپروزین در بافت پانکراس را بهطور معنیداری افزایش داد (0.001>P < span lang="FA">). هشت هفته تمرین هوازی بیان پروتئین آسپروزین را در گروه تمرین بهطور معنیداری کاهش داد (0.019=P < span lang="FA">) ولی کاهش در سطح بیان ژن و پروتئین آسپروزین در گروه دیابت +ت مرین نسبت به گروه دیابت معنیدار نبود. بحث و نتیجه گیری: تمرین هوازی سطح آسپروزین بافت پانکراس را که در اثر دیابت افزایش یافته بود کاهش داد ولی قادر نبود آن را به سطح اولیه خود برگرداند. به نظر می رسد مسیر تأثیرگذاری ورزش مستقل از مسیرهای سلولی و مولکولی در بافت پانکراس است و بیشتر از طریق مسیرهای پیامرسانی سلولی در عضله نقش ایفا میکند و در رابطه با آسپروزین در سلولهای تخریبشده بافت پانکراس در اثر ابتلا به دیابت علاوه بر ورزش نیاز به روشهای کمک درمانی دیگر نیز وجود دارد.