تأثیر تمرین هوازی بر بیان ژن آسپروزین بافت پانکراس رت‌های نر مبتلا به دیابت

نویسندگان

1 دانشگاه سمنان

2 دانشگاه سمنان

doi
10.22034/sbs.2020.161234
چکیده

مقدمه و هدف: آسپروزین یک هورمون پروتئینی ضدتنظیمی انسولین است و با بیماری‌های مزمن همچون چاقی و دیابت مرتبط است. از این رو هدف از پژوهش حاضر بررسی تأثیر تمرین هوازی بر بیان ژن آسپروزین بافت پانکراس رت‌های نر مبتلا به دیابت است.مواد و روش‌ها: 32 سر رت نر ویستار، پس از القا دیابت با STZ به‌صورت تصادفی به 4 گروه کنترل (n=8)، تمرین (n=8)، دیابت (n=8) و دیابت + تمرین (n=8) تقسیم شدند. رت‌های گروه تمرین پس از آشنایی با پروتکل تمرین، 5 جلسه در هفته، به مدت هشت هفته، پروتکل تمرین هوازی را اجرا کردند. پس از اتمام پروتکل، بافت پانکراس استخراج و از روش RT- PCR برای اندازه‌گیری RNA و از روش الایزا برای سنجش بیان پروتئین آسپروزین استفاده شد. از آزمون تحلیل واریانس جهت تجزیه‌وتحلیل داده‌ها، در سطح معناداری (0.05>P < span lang="FA">) استفاده شد.یافته‌ها: نتایج نشان داد القاء دیابت سطح بیان ژن و پروتئین آسپروزین در بافت پانکراس را به‌طور معنی­داری افزایش داد (0.001>P < span lang="FA">). هشت هفته تمرین هوازی بیان پروتئین آسپروزین را در گروه تمرین به‌طور معنی­داری کاهش داد (0.019=P < span lang="FA">) ولی کاهش در سطح بیان ژن و پروتئین آسپروزین در گروه دیابت +ت مرین نسبت به گروه دیابت معنی­دار نبود. بحث و نتیجه گیری: تمرین هوازی سطح آسپروزین بافت پانکراس را که در اثر دیابت افزایش ‌یافته بود کاهش داد ولی قادر نبود آن را به سطح اولیه خود برگرداند. به نظر می­ رسد مسیر تأثیرگذاری ورزش مستقل از مسیرهای سلولی و مولکولی در بافت پانکراس است و بیشتر از طریق مسیرهای پیام‌رسانی سلولی در عضله نقش ایفا می‌کند و در رابطه با آسپروزین در سلول‌های تخریب‌شده بافت پانکراس در اثر ابتلا به دیابت علاوه بر ورزش نیاز به روش‌های کمک درمانی دیگر نیز وجود دارد.