الگوی امنیت اجتماعی مناطق مرزی جمهوری اسلامی ایران و جمهوری آذربایجان

نویسندگان
doi
چکیده

فقدان امنیت اجتماعی در مرزها می‌تواند ناامنی را در نواحی مرزی افزایش و به ثبات و انسجام اجتماعی در کشور آسیب برساند. هرگونه ناامنی در منظومه‌های اجتماعی، اقتصادی، فرهنگی، سیاسی، نظامی و زیست‌محیطی کشو اخلال ایجاد می‌نماید. هدف اصلی این پژوهش ارائه مدل ارتقاء امنیت اجتماعی در نواحی مرزی ایران و آذربایجان می‌باشد. این پژوهش ازنظر روش توصیفی - تحلیلی و ازنظر نوع تحقیق کاربردی می‌باشد. در این تحقیق ابتدا ادبیات جمع‌آوری‌شده با استفاده از نرم‌افزار مکس کیو دی‌ای (MAX.QDA2020) تحلیل و فرایند کدگذاری انجام و مؤلفه‌های و شاخص‌ها مؤثر بر امنیت اجتماعی مناطق مرزی کشور جمهوری اسلامی ایران و کشور آذربایجان استخراج گردید و این شاخص‌ها و مؤلفه‌ها در یک پرسش‌نامه محقق ساخته از خبرگان این حوزه سؤال گردید و بعد از جمع‌آوری داده‌ها پایایی این پرسش‌نامه از طریق آلفای کرونباخ، 857/0 به‌دست‌آمده و با استفاده از نرم‌افزار Smart.pls روایی و پایایی و کیفیت این مؤلفه‌ها بررسی و مورد تأیید قرار گرفت. یافته‌های این پژوهش نشان می‌دهد که برقراری امنیت اجتماعی در نقاط مرزی بدون شک نیازمند مؤلفه‌های فراوانی است ازجمله حضور پررنگ و افزایش توانمندی‌های نیروهای مرزبانی؛ مقابله با تشدید حرکت‌های تجزیه‌طلبانه از طریق رسانه‌های کشور جمهوری آذربایجان؛ مقابله با تهدیدات ناشی از فعالیت ریز پرنده‌ها در مناطق مرزی و جلوگیری از تخلیه پساب‌های صنعتی به رودخانه ارس و ... می‌تواند در استقرار امنیت اجتماعی این نواحی نقش بسزایی داشته باشد.