مقایسه اثر تمرین هوازی در آب در دو دمای مختلف با محیط خارج از آب بر شاخص امواج با فرکانس خیلی پایین تغییرپذیری ضربان قلب در مردان جوان فعال

نویسندگان

1 دانشگاه محقق اردبیلی

2 گروه تربیت بدنی و علوم ورزشی، دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه محقق اردبیلی، اردبیل، ایران

doi
10.22034/sbs.2020.161226
چکیده

مقدمه و هدف: پاسخ قلبی به تغییرات دمای مرکزی بدن با استفاده از پارامتر امواج با فرکانس خیلی پایین سنجیده می­شود.هدف از پژوهش حاضر، بررسی تغییرپذیری امواج با فرکانس خیلی پایین ضربان قلب در اثر دمای متفاوت تمرین ورزشی هوازی در آب و خشکی می­باشد.مواد و روش ­ها: 40 مرد فعال دانشگاهی به عنوان آزمودنی­ های پژوهش انتخاب شدند. سپس تمامی آزمودنی ­ها به صورت تصادفی در گروه­ های مختلف پژوهش (کنترل = 10 نفر؛ تمرین هوازی بر روی تردمیل = 10 نفر؛ تمرین هوازی در آب با دمای معمولی = 10 نفر و تمرین هوازی در آب با دمای گرم = 10 نفر) تقسیم ­بندی گردیدند. در دوره پیش آزمون و بعد از مداخله تمرینی، پارامتر امواج با فرکانس خیلی پایین با استفاده از هولتر مانیتور قلبی اندازه ­گیری گردید. به منظور مقایسه تفاوت­ ها از تحلیل واریانس در اندازه­ های تکراری در سطح معنی­ داری 0.05 استفاده گردید. یافته‌ها: نتایج پژوهش نشان داد که در مقایسه با گروه­ های پژوهش، اجرای تمرین هوازی به مدت 21 روز متوالی در محیط خشکی  با دمای معمولی 20 درجه سانتی ­گراد سبب افزایش معنی­ دار در مقادیر ارزشی امواج با فرکانس پایین (0.02=P < span lang="FA">) و فرکانس خیلی پایین (0.04=P < span lang="FA">) می­ گردد. اجرای تمرین هوازی در آب با دمای 29 درجه سانتی­ گراد در مقادیر ارزشی امواج با فرکانس پایین (0.21=P < span lang="FA">) و خیلی پایین (0.35=P < span lang="FA">) و آب با دمای 39 درجه سانتی­ گراد در مقادیر ارزشی امواج با فرکانس پایین (0.18=P < span lang="FA">) و خیلی پایین (0.41=P < span lang="FA">) سبب تغییر معنی­ دار نمی ­گردد.بحث و نتیجه­ گیری: در شرایط اجرای تمرین هوازی در خشکی به دلیل تعریق، دمای سطحی و مرکزی بدن کاهش یافته و باعث افزایش تغییرپذیری ضربان قلب می­ گردد. شرایط محیط آبی و دماهای متفاوت آب اثر معنی ­داری بر تغییرپذیری ضربان قلب ندارد.