تحلیل علل نابرابریهای توسعة فضایی استان کهگیلویه و بویراحمد
نویسندگان
1 گروه برنامهریزی شهری، دانشکده علوم جغرافیایی و برنامهریزی دانشگاه اصفهان، اصفهان ایران
2 گروه برنامهریزی شهری، دانشکده علوم جغرافیایی و برنامهریزی دانشگاه اصفهان، اصفهان ایران
doi
10.22034/jsc.2021.313020.1564چکیده
هدف از این پژوهش سطحبندی مناطق شهری شهرستانهای استان کهگیلویه و بویراحمد و تعیین اولویت توسعة شهرستانها در استان و اولویت هر عامل در هر شهرستان است. این پژوهش با استفاده از 84 شاخص مختلف ترکیبشده در spss به 8 عامل؛ اشتغال و فعالیت، مسکن، اقتصادی - تولیدی، حملونقل و ارتباطی، خدمات شهری عمومی، بهداشت و درمان، کتاب - سواد و آموزشی مربوط به آمار سال 1395، با استفاده از دو فن؛ موریس و تحلیل عاملی تأییدی صورت گرفته است. جامعه آماری پژوهش مناطق شهری هفت شهرستان (17 شهر) استان است. جامعه آماری در بخش مربوط به شناسایی عوامل پژوهش، کارشناسان و اساتید دانشگاه در سطح استان بودند که تعداد نمونه با استفاده از قانون تحلیل مؤلفههای اصلی در مدلسازی معادلات ساختاری 364 نفر برآورد گردید. روایی پرسشنامه بهصورت روایی صوری و ظاهری و پایایی پرسشنامه از آلفای کرونباخ استفاده شد، مورد تأیید قرار گرفت. یافتههای پژوهش حاکی از آن است که شهرستانهای؛ بویراحمد، دنا و گچساران در رتبههای اول تا سوم و شهرستان بهمئی در رتبة آخر توسعهیافتگی قرار داشته است. بر اساس مدل ساختاری تأییدشده چهار مؤلفه؛ صنعتی - تولیدی، اشتغال، خدمات عمومی - شهری و حملونقل و ارتباطی به ترتیب با ضرایب 71/0، 62/0، 54/0 و 51/0 در نسبت به سایر متغیرها بر نابرابری توسعه تأثیر بیشتری داشتهاند. اولویت توسعة فضایی در برنامهریزیهای استان میبایست به ترتیب شهرستانهای؛ بهمئی، چرام، کهگیلویه، باشت، گچساران، دنا و بویراحمد با ترتیب اولویتی بخشهای؛ صنعتی - تولیدی، اشتغال، خدمات عمومی - شهری و حملونقل و ارتباطی، باشد.