فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

اعمال گزینه‌های مدیریتی برای استفاده از منابع آب زیرزمینی به‌منظور جلوگیری از نابودی آبخوان و خسارت‌های ناشی از افت تراز آب ضروری است. در این مطالعه، با استفاده از مدل‌های GCM و GMS، متغیرهای اقلیمی و آبخوان قم-کهک در دوره مشاهداتی 16 ساله (2017-2001) شبیه‌سازی و واسنجی شدند. 10 گزینه‌مختلف مدیریتی، (1) افزایش 15 درصد برداشت بدون لحاظ تغییر اقلیم، (2) افزایش 15 درصد برداشت با لحاظ تغییر اقلیم (HadCM3-A2)، (3) افزایش 15 درصد برداشت با لحاظ تغییر اقلیم (Hybrid-A2)، (4) افزایش 15 درصد برداشت با لحاظ تغییر اقلیم (HadCM3-B2)، (5) افزایش 15 درصد برداشت با لحاظ تغییر اقلیم (Hybrid-B2)، (6) کاهش 15 درصد برداشت بدون لحاظ تغییر اقلیم، (7) کاهش 15 درصد برداشت با لحاظ تغییر اقلیم (HadCM3-A2)، (8) کاهش 15 درصد برداشت با لحاظ تغییر اقلیم (Hybrid-A2)، (9) کاهش 15 درصد برداشت با لحاظ تغییر اقلیم (HadCM3-B2)، (10) کاهش 15 درصد برداشت با لحاظ تغییر اقلیم (Hybrid-B2) تعریف و اثرات اعمال آنها بر تراز آب زیرزمینی تحلیل شدند. نتایج نشان دادند که گزینه‌های مدیریتی اول و ششم بهترین گزینه‌ها بودند. در گزینه اول با افزایش برداشت، تراز 18/2 متر و کم‌تر از بقیه گزینه‌ها کاهش یافت. در گزینه ششم با کاهش برداشت تراز 14/2 متر و بیش‌تر از سایر گزینه‌ها افزایش یافت. بیش‌ترین کاهش تراز و کم‌ترین افزایش تراز آبخوان در مدت 16 سال به‌ترتیب مربوط به گزینه‌های سوم و هشتم به‌اندازه 38/2 متر و 94/1 متر بودند. گزینه مدیریتی سوم بیش‌ترین تأثیر را بر کاهش تراز و گزینه ششم بیش‌ترین تأثیر را بر افزایش تراز آبخوان داشت.