اثربخشی روایت درمانی گروهی بر کیفیت زندگی باروری و خودکارآمدی ناباروری در زوجین درگیر با ناباروری
نویسندگان
1 گروه روان شناسی، مؤسسه آموزش عالی نبی اکرم (ص)، تبریز، ایران
2 گروه مشاوره، دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه محقق اردبیلی، اردبیل، ایران
3 گروه مشاوره، دانشکده علوم تربیتی و روان شناسی، دانشگاه محقق اردبیلی، اردبیل، ایران
doi
10.48308/jfr.2025.240929.2025چکیده
پژوهش حاضر باهدف بررسی اثربخشی روایتدرمانی بر کیفیت زندگی باروری و خودکارآمدی ناباروری در زوجین درگیر با نابارور صورت گرفت. این پژوهش از نوع نیمهآزمایشی با طرح پیشآزمون- پسآزمون و پیگیری با گروه کنترل بود. جامعه آماری پژوهش حاضر را کلیه افراد نابارور رجوعکننده به مراکز و درمانگاههای ناباروری در نیمه اول سال 1404 تشکیل دادند. از این بین 32 نفر با روش نمونهگیری غیراحتمالی در دسترس و با در نظر گرفتن ملاکهای ورود و خروج انتخاب و در دو گروه آزمایشی و کنترل گماشته شدند. گروه آزمایش در طی 8 جلسه 90 دقیقهای روایتدرمانی را طبق پروتکل دریافت کردند در حالی که گروه کنترل هیچ مداخلهای را دریافت نکرد. ابزار اندازهگیری شامل پرسشنامهها کیفیت زندگی باروری (بویوین و همکاران، 2011) و خودکارآمدی ناباروری (کوزینو و همکاران، 2006) بود. دادهها با استفاده از تحلیل واریانس آمیخته با اندازهگیریهای مکرر و به وسیله SPSS 26 تحلیل شدند. یافتهها نشان داد که روایتدرمانی در مرحله پسآزمون و پیگیری بر بهبود کیفیت زندگی باروری و خودکارآمدی ناباروری در گروه آزمایشی در مقایسه با گروه کنترل تأثیر معناداری دارد. بنابراین میتوان گفت روایتدرمانی یک مداخله مؤثر برای بهبود کیفیت زندگی باروری و خودکارآمدی ناباروری در زوجین درگیر با ناباروری است.