اثرهای کوتاه‌مدت کاربرد کود حیوانی، گوگرد و کود زیستی سولفو بارور-1 بر برخی ویژگی‌های زیستی خاک در یک خاک آهکی

نویسندگان

1 دانشیار پیدایش، رده‌بندی و ارزیابی خاک، گروه علوم و مهندسی خاک، دانشکده کشاورزی، دانشگاه مراغه

2 استادیار، بیولوژی و بیوتکنولوژی خاک، گروه علوم و مهندسی خاک، دانشکده کشاورزی، دانشگاه مراغه

doi
10.22034/ws.2021.46771.2421
چکیده

اگر چه افزودن گوگرد عنصری به خاک‌های آهکی در جهت رفع اختلالات تغذیه‌ای ناشی از pH بالا مدیریتی مطلوب به شمار می‌رود، اما تأثیر این شیوه مدیریتی بر فعالیت‌های زیستی خاک آن‌چنان که بایستی مورد توجه قرار نگرفته است. به این منظور آزمایشی فاکتوریل در قالب طرح کامل تصادفی با سه سطح گوگرد عنصری (صفر، یک و دو درصد)، ماده آلی در دو سطح (کاربرد کود گاوی پوسیده شده یک درصد و عدم کاربرد)، کود زیستی سولفو بارور-1 (مایه‌زنی و عدم مایه‌زنی) در یک خاک با 16 درصد آهک به مدت 60 روز در سه تکرار اجرا گردید. نتایج نشان دادند که کاربرد گوگرد توانست تنفس برانگیخته خاک را از(mgCO2-C g-1soil h-1) 52/0 به 1 در سطح یک درصد و دو درصد گوگرد و همچنین سهم متابولیک خاک را از(µgCO2-C mg-1 Cmic h-1) 7/4 به ترتیب به 7/12 و 4/17 در سطوح مذکور افزایش دهد. اگر چه اثر کاربرد کود حیوانی و مایه‌زنی با کود زیستی برای دو شاخص مذکور معنادار نشد ولی بیشترین کربن زیست‌توده میکروبی با مقدار 103/0 و تنفس پایه خاک به میزان (mgC mic g-1 soil) 023/0 واحد در تیمار کاربرد کود دامی به همراه دو درصد گوگرد به دست آمد. شاخص سهم میکروبی نیز در اثر کاربرد گوگرد از (mgCmic g-1Csoil) 77/1 به 05/1 کاهش پیدا کرد ولی با کاربرد کود حیوانی همراه با دو درصد گوگرد میزان آن به (mgCmic g-1C soil) 38/2 افزایش یافت. بنابراین، با‌توجه‌به اثرهای مثبت ماده آلی در بهبود ویژگی‌های زیستی خاک، کاربرد گوگرد صرفا به همراه ماده آلی توصیه