ارزیابی تیمارهای بذرمال روی و قارچکش بر شاخصهای جوانهزنی بذرهای جو رقم گوهران
نویسندگان
1 کارشناس ارشد آزمایشگاه سلامت بذر، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، مؤسسه تحقیقات ثبت و گواهی بذر و نهال، کرج، ایران.
2 استادیار پژوهش، موسسه تحقیقات ثبت و گواهی بذر و نهال، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، کرج، ایران.
doi
10.22092/ijsst.2024.365672.1526چکیده
به منظور ارزیابی جوانهزنی و بنیه گیاهچه بذرهای جو رقم گوهران در تیمار با روی و قارچکشها، مطالعهای بر پایه فاکتوریل در قالب طرح کاملاً تصادفی در چهار تکرار اجرا شد. تیمارهای مورد ارزیابی شامل شش تیمار قارچکش دیویدند استار (2 در هزار)، کاربوکسین تیرام (5/2 در هزار)، راکسیل (تبوکونازول، 5/0در هزار)، لاماردو (2/0 در هزار)، رورال-TS (5/2 در هزار) و فاقد قارچکش، و سه تیمار بذرمالروی شامل رویکاوین، رویزاگورت و بدون بذرمال روی بودند. درصد جوانهزنی بذر پس از اعمال دو تیمار بذرمال روی در حدود دو درصد کمتر از شاهد بود. طول ریشهچه (12 درصد)، ساقهچه (20 درصد) و گیاهچه (13 درصد) در تیمارهای بذرمال روی در ترکیب با رورال-TS و کربوکسین تیرام بالاتر از مقدار آن در تیمارهای بذرمال روی با قارچکش دیویدند استار مشاهده شد. به جز دیویدند استار، دیگر قارچکشها پاسخی مشابه با تیمار شاهد بر شاخص بنیه طولی گیاهچه نشان دادند. بالاترین سرعت جوانهزنی R50 (در حدود 20/1) در تیمارهای توام قارچکشهای رورال-TS، کاربوکسین تیرام و راکسیل با بذرمالهای روی ثبت گردید و کمترین مدت زمان را برای رسیدن به حداکثر جوانهزنی (کمتر از 2 روز) نشان دادند اما دو قارچکش دیویدنداستار و لاماردور سرعت جوانهزنی R50 (در حدود 01/1) کمتری نسبت به شاهد (06/1 تا 1/1) داشتند. استفاده از این دو قارچکش در تیمارهای بذرمال روی با شرایط توصیف شده در این مطالعه توصیه نمیگردد. پیشنهاد می-گردد از قارچکشهای رورال-TS و کربوکسین تیرام با تیمارهای بذرمال روی کاوین و زاگورت برای بهبود شاخصهای جوانه-زنی و بنیه گیاهچه جو استفاده گردد.