نقد تصوف در آثار صوفیان قبل و بعد از حملۀ مغول
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری زبان و ادبیات فارسی دانشگاه سلمان فارسی کازرون
2 استادیار گروه زبان و ادبیات فارسی دانشگاه سلمان فارسی کازرون
doi
10.22059/jrm.2015.55568چکیده
شکلگیری جریان تصوف در قرن دوم هجری، از یک سو منشأ تحولات فراوانی در حوزههای مختلف اجتماعی شده و از سوی دیگر این جریان فکری، پذیرای اندیشهها، سلیقهها و برداشتهای گوناگون دینی شده است. این تأثیر و تأثرات سبب بروز درگیری و نزاع درونی جریان فکری تصوف شده است. در مراحل رشد و رونق تصوف، جوامع اسلامی درگیر حمله های بنیانکن مغول شدند که در همۀ سطوح فرهنگی و اقتصادی جامعه تأثیر نهاد و بیشک جریان فکری و اجتماعی تصوف نیز از این تأثیرات نمیتوانست برکنار بماند. در این پژوهش سعی شده نقدهایی که صوفیان سدههای پنجم و ششم – بهعنوان سدههای قبل از حملۀ مغول - و صوفیان سدههای هشتم و نهم -که پس از ویرانی مغول قرار دارد - در آثار خود بر دیگر صوفیان روا داشتهاند، استخراج و هر دوره با همدیگر مقایسه شود تا بتوان از این میان به شناخت بهتر و بیشتری از جریانهای نابههنجار تصوف قبل و بعد از حملۀ مغول دست یافت. در پایان نتیجه گرفته میشود، حملۀ مغول به شکل مستقیم بر دگرگونیهای صوفیانه و نقدهای درونمشربی آنان تأثیر نگذاشته است.