ارزیابی و تحلیل وضعیت بهره‌برداری از منابع یادگیری و آموزشی کشاورزان به تفکیک سامانه‌های آبیاری (مطالعه موردی: استان قزوین)

نویسندگان

1 دانشیار گروه علوم و مهندسی آب دانشگاه بین المللی امام خمینی (ره)

2 گروه علوم و مهندسی آب، دانشکده کشاورزی و منابع طبیعی، دانشگاه بین المللی امام خمینی (ره)، قزوین.

doi
10.22034/ws.2021.42827.2391
چکیده

نیاز به آموزش در بخش کشاورزی به منظور استفاده بهتر از منابع زمین و آب همیشه وجود دارد. در این پژوهش منابع یادگیری و آموزشی کشاورزان شناسایی شدند. سپس وضعیت بهره‌برداری از آن به تفکیک سامانه‌ها‌ی آبیاری (سطحی و تحت‌فشار) و ارتباط آن با سن، تحصیلات، پیشینه به کارگیری سامانه آبیاری با استفاده از آزمون‌های آماری مورد ارزیابی و تحلیل قرار گرفت. روش انجام پژوهش فن دلفی و ابزار پیمایش پرسشنامه بود. در مجموع 358 پرسشنامه تکمیل و جمع‌آوری شدند. ارزیابی‌ها نشان دادند وضعیت بهره‌برداری از منابع یادگیری و آموزشی از دیدگاه "کشاورزان"، "صاحب‌نظران" و "آموزشگران" به ترتیب دارای امتیاز 08/1±73/1، 94/0±47/2 و 79/0±99/1 (از امتیاز کل 5) برای زارعان دارای سامانه آبیاری سطحی،  05/1±98/1، 84/0±52/2 و 95/0±39/2 (از امتیاز کل 5) برای زارعان دارای سامانه آبیاری تحت‌فشار، 08/1±19/2، 87/0±28/2 و 96/0±12/2 (از امتیاز کل 5) برای باغداران دارای سامانه آبیاری سطحی و 92/0±55/2، 88/0±38/2 و 21/1±37/2 (از امتیاز کل 5) برای باغداران دارای سامانه آبیاری تحت‌فشار است. وضعیت بهره‎برداری از منابع یادگیری و آموزشی (متوسط به پایین) نشان می‌دهد ظرفیت‌سازی و تغییر در محتوا و نحوه‌ی استفاده از منابع یادگیری و آموزشی با توجه به شرایط و علایق و زمینه‌های انگیزشی کشاورزان امری ضروری و لازم است. در میزان استفاده از منابع یادگیری و آموزشی کشاورزان سن در هیچ کدام از گروه‌ها تاثیر معناداری ندارد. پیشینه به کار گیری سامانه آبیاری تنها در گروه زارعان دارای سامانه آبیاری تحت‌فشار دارای رابطه مثبت و معنادار بود و سطح تحصیلات در تمامی گروه‌ها اثر مثبت و معنادار داشته است.