بررسی آزمایشگاهی تأثیر زبری سطح گروه پایه بر آبشستگی موضعی در حضور گودال برداشت مصالح رودخانهای
نویسندگان
1 استاد گروه مهندسی عمران، دانشکده فنی و مهندسی، دانشگاه مراغه، مراغه، ایران.
2 استادیار، گروه مهندسی عمران، دانشکده فنی و مهندسی، دانشگاه مراغه، مراغه، ایران.
3 دانشجوی کارشناسی ارشد عمران آب و سازه های هیدرولیکی، گروه مهندسی عمران، دانشکده فنی و مهندسی، دانشگاه مراغه ، مراغه، ایران.
4 استادیار، گروه مهندسی عمران، دانشکده فنی و مهندسی، دانشگاه مراغه، مراغه، ایران
doi
10.22034/ws.2021.41537.2374چکیده
آبشستگی اطراف پایههای پل در اثر برداشت مصالح رودخانهای یکی از عوامل خرابی پلها میباشد. لذا این پژوهش بصورت آزمایشگاهی به بررسی آبشستگی اطراف گروه پایههای پل در حضور گودال برداشت مصالح در دبی 15 و 45 لیتر بر ثانیه و عدد فرود 0.1 و 0.5 پرداخته است. سپس برای نخستین بار در این پژوهش سطح پایهها با استفاده از زبری شن با قطر متوسط 1 سانتیمتر جهت کاهش آبشستگی مسلح گردید. نتایج حاصل از مقایسه عمق آبشستگی گروه پایههای مسلح با صاف نشان داد که اعمال زبری سبب کاهش 100 درصدی عمق آبشستگی در دبی 45 لیتر بر ثانیه و عدد فرود 0.1 گردید. پس از آن حداکثر کاهش عمق آبشستگی در سایر آزمایشها مربوط به دبی 15 لیتر بر ثانیه و عدد فرود 0.10 با 64.29 درصد کاهش بود. همچنین نتایج این بخش نشان داد که اعمال زبری شن بر سطح پایهها سبب کاهش نرخ تغییرات عمق آبشستگی و افزایش زمان تعادل گردید. نتایج توسعه زمانی عمق آبشستگی گروه پایهها نشان داد که در مدل پایه صاف عمق آبشستگی در اثر افزایش عدد فرود و دبی جریان افزایش یافت لیکن در پایه مسلح عمق آبشستگی با افزایش عدد فرود افزایش یافته و با افزایش دبی افزایش نیافت. بررسی وسعت آبشستگی اطراف پایهها نشان داد که وسعت آبشستگی اطراف پایهها با افزایش عدد فرود افزایش یافته و با افزایش دبی کاهش یافت. نتایج حاصل از این پژوهش و مقایسه آن با پژوهشهای دیگر بیانگر مناسب بودن اعمال زبری شن در سطح پایهها جهت کاهش آبشستگی بود.