ارزیابی سند چشمانداز 2030 ناتو و ملاحظات آن برای جمهوری اسلامی ایران
نویسندگان
1 رئیس
2 رئیس
doi
چکیده
چکیدهراهبردهای ناتو پس از جنگ سرد بر اساس ماهیت پویای ساختار و توزیع جهانی قدرت، و همچنین تحولات پرشتاب سیاسی، نظامی و امنیتی در محیط بینالملل تغییرهای زیادی داشته است. در همین راستا، طی دهههای گذشته ناتو به عنوان یک نهاد نظامی رشد قابل توجهی داشته ولی نقشآفرینی آن بهعنوان یک بازیگر سیاسی کمرنگ بوده است. هدف اصلی این مقاله، تبیین ملاحظات اصلی سیاستهای ناتو در چشمانداز 2030 برای ج.ا.ایران است. این مقاله کاربردی و به روش تکوین استقرایی انجام شده است. جامعه خبرگی 20 نفر بوده و اطلاعات تحقیق با ابزار میدانی و اسنادی و با استفاده از نرمافزار SPSS تجزیه و تحلیل شده است. بر اساس یافتههای تحقیق، مهمترین تهدیدهای جهانی پیش روی ناتو 14 مورد بودند که مهمترین سیاستهای این سازمان در قبال تهدیدهای جهانی 9 مورد و ملاحظات عمده سیاستهای ناتو در چشمانداز 2030 برای ج.ا.ایران، 8 مورد است. نتایج تحقیق بیانگر این است که ناتو باید توانایی سازگاری با تغییرات محیطی را تا سال 2030 داشته و نقش سیاسی جدیدی را در فضای بینالمللی برای خود تعریف نماید. برای سازگاری با این محیط امنیتی متغیر، ناتو باید وحدت خود را حفظ کرده و اعضا نیز از تعهد خود به دفاع از یکدیگر سرباز نزنند. ج.ا.ایران نیز میبایستی با ملاحظه پیامدهای سیاستهای جهانی ناتو علیه خود، راهبردهای مقتضی را اتخاذ کرده که مهمترین آن، تدوین یک «گزاره راهبردی جدید» متشکل از گزارههای مفهومی و عملیاتی برای مواجهه با سیاستهای تهاجمی ناتو میباشد.