ارائه مدل تصمیم گیری برای نگهداری طولانی مدت (کنسرواسیون) اقلام دفاعی(مطالعه موردی: ادوات زرهی)

نویسندگان

1 کارشناسی ارشد مهندسی صنایع، مرکز مهندسی سیستم‌ها، دانشکده فنی و مهندسی، دانشگاه جامع امام حسین (ع)، تهران، ایران

2 استادیار مرکز مهندسی سیستمها، دانشکده فنی و مهندسی، دانشگاه جامع امام حسین (ع)، تهران، ایران.

3 پژوهشگر و دانشجوی دکتری مهندسی صنایع، دانشکده فنی و مهندسی، دانشگاه جامع امام حسین (ع)، تهران، ایران

4 دانشیار مرکز مهندسی سیستم‌ها، دانشکده فنی و مهندسی، دانشگاه جامع امام حسین (ع)، تهران، ایران.

doi
چکیده

نگهداری طولانی‌مدت (کنسرواسیون) اقلام دفاعی به‌عنوان یکی از موضوعات حیاتی در مدیریت دارایی‌های نظامی، نقش کلیدی در آمادگی دفاعی نیروهای مسلح و کاهش هزینه‌های کلی نگهداشت تجهیزات ایفا می­کند. در دوران‌ صلح، با کاهش فعالیت‌های نظامی، بسیاری از تجهیزات دفاعی به حالت رزرو (ذخیره) تغییر وضعیت می­دهند و در مواقع جنگی یا اضطراری، مجدد مورد استفاده عملیاتی قرار می­گیرند. روشهای مختلفی برای کنسرواسیون اقلام دفاعی وجود دارد ولذا مدیریت نگهداشت باید روش­هایی را برای عملیات کنسرواسیون تجهیزات رزرو انتخاب نماید که ضمن حفظ قابلیت­های عملکردی­ تجهیزات و کاهش هزینه­های کلی نگهداشت، در صورت مواجهه با شرایط بحرانی، امکان تبدیل سریع از وضعیت رزرو به وضعیت عملیاتی برای این تجهیزات میسر باشد. هدف از نگارش این مقاله، کمک به تصمیم­گیران ارشد مدیریت نگهداشت تجهیزات نظامی در اتخاذ تصمیمات بهینه در حوزه کنسرواسیون تجهیزات ذخیره می­باشد. به­این منظور و با درنظرگرفتن محدودیت­هایی همچون بودجه تخصیص یافته و ظرفیت عملیات کنسرواسیون مراکز، یک مدل ریاضی دوهدفه غیرخطی ارائه شده­است. این مدل ریاضی تعیین خواهد کرد که از هرنوع تجهیزی، چه تعداد و با چه روشی کنسروه شود تا ضمن حداکثر شدن میزان آمادگی تجهیزات، هزینه­های کلی نگهداشت حداقل گردد. اجرای مدل پیشنهادی با کمک داده­های موجود در یکی از مراکز کنسرواسیون نظامی کشور؛ افزایش میزان آمادگی تجهیزات کنسرو شده و کاهش معنادار هزینه­های کلی نگهداشت در طول چرخه عمر تجهیزات را منعکس می­نماید.