تبیین دلبستگی به مکان در فضاهای سبز شهری مطالعه مورد: فضاهای سبز شهر رفسنجان
نویسندگان
1 گروه شهرسازی، واحد مشهد، دانشگاه آزاد اسلامی، مشهد، ایران
2 گروه شهرسازی، واحد کرمان، دانشگاه آزاد اسلامی، کرمان، ایران
3 گروه شهرسازی، واحد کرمان، دانشگاه آزاد اسلامی، کرمان، ایران
doi
10.22034/jsc.2021.280204.1444چکیده
فضاهای سبز شهری بهمثابه کانونهای سبز و طبیعیاند که انسان امروز شاید برای گریز از محیط پرهیاهوی شهری به آنها پناه میآورد. هرچند همین جذابیتها در برخی موارد سبب شده که این فضاهای سبز ارزشمند، دچار تغییر و تحولات نامطلوبی بعضاً ناشی از ساختوسازهای سرمایه گرایانه شوند. پژوهش حاضر باهدف تببین دلبستگی به مکان در فضاهای سبز شهری نوشته شد. این پژوهش ازنظر هدف کاربردی و ازنظر روش توصیفی-تحلیلی است. ابزار گردآوری دادهها در این پژوهش پرسشنامه محقق ساخته بود که بهمنظور بررسی پایایی چندین بار توسط اساتید و کارشناسان مورد بازبینی قرار گرفت و بهمنظور بررسی روایی پرسشنامه از روش ترکیبی و آلفای کرونباخ استفاده شد که نتایج نشاندهنده روایی موردقبول ابزار گردآوری پژوهش است. جامعه آماری پژوهش حاضر را شهروندان ساکن شهر رفسنجان مشتمل بر 161909 نفر میباشد. حجم نمونه با استفاده از فرمول کوکران 384 نفر برآورد گردید که بهمنظور اطمینان بیشتر تعداد 400 پرسشنامه جمعآوری شد. بهمنظور تجزیهوتحلیل دادهها و اطلاعات از مدلسازی معادلات ساختاری مبتنی بر روش حداقل مربعات جزئی در محیط نرمافزار pls استفاده شد. نتایج حاصل از این پژوهش نشان داد که ازنظر دلبستگی به مکان محدوده موردمطالعه در وضعیت نامطلوبی قرار دارد. همچنین نتایج نشان داد که فعالیتهای مکان تأثیر مثبت و معناداری بر دلبستگی به مکان دارد، ضریب مسیر بهدستآمده برابر با 598/0 بود. از دیگر نتایج این پژوهش آن بود که مؤلفههای فعالیتهای مکان عملکرد مکان، حضور پذیری، زیبایی بصری، مشارکتپذیری مکان و قابلیتهای مکان بر دلبستگی به مکان تأثیر مثبت و معناداری دارد از بین مؤلفههای استخراجشده قابلیت مکان با ضریب مسیر 406/0 دارای بیشترین تأثیر و شاخص مشارکتپذیری مکان با ضریب مسیر 111/0 دارای کمترین تأثیر بر دلبستگی به مکان در فضاهای سبز شهری بود.