فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

مناسب‌سازی مکان‌های عمومی در مجتمع‌های مسکونی علاوه بر ارتقاء سطح کیفیت محیط مسکونی می‌تواند تعاملات و روابط اجتماعی بین ساکنین را تا حد زیادی افزایش دهد. چنانچه این فضاها پاسخگوی نیازهای و خواسته‌های فردی و اجتماعی ساکنین باشند، می‌توان بخشی از فعالیت‌های زندگی را از فضای داخلی به فضای باز مجتمع‌ها منتقل و کمبودهای زندگی در واحدهای مسکونی با مساحت کم را جبران نمایند. با درک این موضوع مسئله اصلی پژوهش حاضر نیز نقش مؤلفه‌های کالبدی و ادراکی –روان‌شناختی فضاهای عمومی در ارتقای تعاملات اجتماعی در مجتمع‌های مسکونی منطقه 22 شهر تهران می‌باشد. پژوهش حاضر کمی-کیفی و دارای ماهیت کاربردی و روش انجام آن نیز توصیفی-تحلیلی می‌باشد. جامعه آماری پژوهش نیز ساکنین مجتمع‌های مسکونی پارسیا، باران و عرفان در منطقه 22 کلان‌شهر تهران می‌باشد. حجم نمونه نیز بر اساس فرمول کوکران برابر 359 نفر محاسبه شد. شیوه گردآوری اطلاعات به روش کتابخانه‌ای-میدانی (مشاهده و پرسشنامه محقق ساخته) است. در تجزیه‌وتحلیل اطلاعات از نرم‌افزارهای SPSS و مدل‌سازی معادلات ساختاری در محیط AMOS استفاده شد. یافته‌های تحقیق نشان داد بین متغیرهای کالبدی و تعاملات اجتماعی با ضریب 315/0 رابطه معناداری برقرار است. همچنین بین دو متغیر ادراکی-روان‌شناختی با متغیر تعاملات اجتماعی نیز رابطه معنادار برابر 666/0 برقرار است. رابطه معناداری دو متغیر کالبدی و متغیر ادراکی-روان‌شناختی نیز برابر 0.590 محاسبه شد. بار عاملی ضریب رگرسیونی تأثیر مؤلفه‌های کالبدی، ادراکی روان‌شناختی بر تعاملات اجتماعی نیز به ترتیب برابر 567/0 و 736/0 می‌باشد. که تأثیر متغیرهای فوق بر تعاملات اجتماعی را در سطح بالایی تائید می‌نماید. با بررسی هر یک از این مؤلفه‌ها و ر فضاهای عمومی مجتمع‌های مسکونی، انتظار می‌رود که سطح تعاملات اجتماعی ساکنین به میزان قابل‌توجهی افزایش یابد.