بهبود کیفیت توده بذرهای گیاه سیاهدانه (Nigella sativa L.) با تلفیق گوگرد و ترکیبات زیستی در خاک آهکی تحت شرایط تنش خشکی
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری، گروه کشاورزی ، دانشگاه آزاد اسلامی واحد فسا، فسا، ایران.
2 استادیار، گروه کشاورزی ، دانشگاه آزاد اسلامی واحد فسا، فسا، ایران.
3 استادیار، گروه کشاورزی ، دانشگاه آزاد اسلامی واحد فسا، فسا، ایران.
4 دانشیار، گروه کشاورزی ، دانشگاه آزاد اسلامی واحد فسا، فسا، ایران.
doi
10.22092/ijsst.2024.364314.1509چکیده
استفاده از گوگرد در مناطق خشک و نیمه خشک ایران از اهمیت ویژه ای برخوردار است، زیرا بیشتر خاکها آهکی هستند. این پژوهش به صورت کرتهای خرد شده در قالب بلوکهای کامل تصادفی با سه تکرار در سال 1401 در مزرعه تحقیقاتی در شهرستان فسا اجرا شد. فاکتور اصلی سه سطح آبیاری پس از 25، 50 و 75 درصد تخلیه رطوبتی خاک و فاکتور فرعی منابع کودی در هشت سطح (100 درصد گوگرد، 50 درصد گوگرد+ تیوباسیلوس، 50 درصد گوگرد+ مایکوریزا ، 50 درصد گوگرد+ تیوباسیلوس+ مایکوریزا، تیوباسیلوس، مایکوریزا ، تیوباسیلوس+ مایکوریزا و شاهد) بود. نتایج نشان داد در آبیاری 75 درصد تخلیه رطوبتی، تلفیق50 درصد گوگرد+ تیوباسیلوس+ مایکوریزا سبب کاهش 23 درصدی پایدری غشای بذر در مقایسه با شاهد شد. در سطح آبیاری 75 درصد تخلیه رطوبتی، تلفیق50 درصد گوگرد+ تیوباسیلوس+ مایکوریزا و تلفیق 50 درصد گوگرد+ مایکوریزا سبب افزایش 31 درصدی فعالیت آلفا آمیلاز آندوسپرم بذر نسبت به شاهد شد. همچنین بیشترین درصد و سرعت جوانهزنی در تیمار 50 درصد گوگرد+ مایکوریزا+ تیوباسیلوس مشاهده شد. در آبیاری 75 درصد تخلیه رطوبتی، تلفیق 50 درصد گوگرد+ تیوباسیلوس+ مایکوریزا سبب افزایش 46 درصدی بنیه بذر شد. در مجموع با توجه به تأثیر مثبت تلفیق گوگرد+ تیوباسیلوس+ مایکوریزا در بهبود کیفیت بذرهای تولید شده از گیاه سیاه دانه میتوان مصرف این ترکیبات را در شرایط تنش خشکی توصیه نمود.