تحلیل ظرفیت نهادی مدیریت محلی جهت حکمروایی خوب زمین شهری در ایران
نویسندگان
1 دانشیار جغرافیا و برنامه ریزی شهری، دانشگاه تربیت مدرس، تهران، ایران
2 کارشناسی ارشد جغرافیا و برنامه ریزی شهری، تربیت مدرس، تهران، ایران.
3 دانشیار جغرافیا و برنامهریزی شهری، دانشگاه تربیت مدرس، تهران، ایران
doi
10.22034/jsc.2021.270240.1403چکیده
دسترسی به زمین برای رفع نیازهای زیستی و سکونتی انسانها یکی از مهمترین دغدغههای جوامع امروزی محسوب میگردد. دسترسی که باید مطمئن، پایدار و متضمن حفظ منابع موجود برای نسلهای آینده باشد. چنین پایداری در مصرف اراضی کشورهای درحالتوسعه کمی کمرنگتر دیده میشود. سیستم مدیریت اراضی در ایران بهعنوان کشوری درحالتوسعه ناپایدار و متضرر از مدیریت متمرکز و تصمیمگیری غیر مشارکتی و فاقد ظرفیت نهادی در سطح محلی میباشد. این شرایط منجر به ضعف نهادی شوراها و شهرداریها بهعنوان نهادهای محلی مسئول در مدیریت اراضی شهری شده است. ایجاد و توسعه ظرفیتهای مناسب در سطح محلی، نهتنها نهادهای را به سمت پویایی بیشتر در مدیریت زمین شهری سوق میدهد، بلکه توانمندی آنها را برای تحقق حاکمیت خوب زمین در سطح محلی ارتقا میدهد. در این راستا، پژوهش حاضر بر آن است تا ظرفیتهای نهادی را پیشنهاد کند که شوراها و شهرداریها بتوانند به کمک آنها توانمندیهای خود را برای تحقق حکمروایی خوب زمین در سطح محلی افزایش دهند. این تحقیق ماهیتاً کاربردی و روش آن توصیفی-تحلیلی است، ابزار گرداوری دادههای پژوهش مصاحبه و پرسشنامه میباشد و برای سنجش آماری متغیرها از مدل اسپیرمن، رگرسیون خطی و مدل تحلیل مسیر استفاده گشت. نتایج بهدستآمده نشان میدهد که نهادهای محلی نیازمند ایجاد و توسعه ظرفیتهای نهادی و به تبع آن ارتقای تواناییهای خود در حوزههای مالیات، ثبتاسناد و املاک و بهروزرسانی بانکهای اطلاعاتی خود هستند.