عوامل خانوادگی زمینه ساز فردگرایی جمع گرایی
نویسندگان
1 کارشناسی ارشد روانشناسی بالینی دانشگاه الزهرا (س)
2 عضو هیئت علمی گروه روانشناسی دانشگاه الزهرا
doi
10.48308/jfr.2025.228673.1458چکیده
نقش خانواده در پرورش ارزشها در فرزندان، منحصر به فرد و بیرقیب بوده و تجربیات اوایل کودکی تأثیر بسزایی در شکلدهی گرایشهای فرهنگی خواهند داشت. جهتگیریهای ارزشی چون فردگرایی و جمعگرایی، از مجرای خانواده به فرزندان منتقل میشود و خانواده فردگرا و جمعگرا هر یک اهداف تربیتی متفاوتی را در فرزندان پرورش میدهند. هدف این پژوهش بررسی تأثیر برخی عوامل کلیدی خانواده بر فردگرایی و جمعگرایی فرزندان بود. پاسخ یک نمونه 150 نفری به مقیاس فردگرایی– جمعگرایی اوکلند (AICS)، مقیاس دلبستگی بزرگسالان (RAAS)، پرسشنامه اقتدار والدین (PAQ) و مقیاس انسجام خانواده مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت. یافتهها نشان داد که بین سبک دلبستگی ایمن و جمعگرایی رابطه مثبت و معنیدار و بین سبک دلبستگی اجتنابی و فردگرایی رابطه منفی و معنیدار وجود دارد. همچنین، رابطه مثبت و معنیدار بین سبک فرزندپروری مقتدر و جمعگرایی و بین سبک فرزندپروری سهلگیر و فردگرایی یافت شد. مقایسه این یافته در بافت فرهنگی جمعگرا با یافتههای موجود از بافت فردگرا نشان میدهد که والدین مقتدر بیش از سایر والدین، در انتقال ارزشهای فرهنگ خود به فرزندان موفق هستند. همچنین، یافتهها نشان داد فردگرایی به طرز معناداری در مردان نسبت به زنان، و در افراد مجرد نسبت به متأهل، بیشتر است.