تولید فضاهای پیاده راهی و پایداری هویت و حس مکانی شهروندان مطالعه موردی: پیاده راه خیابان امام شهر زنجان
نویسندگان
1 استادیار جغرافیا و برنامهریزی شهری، دانشگاه فرهنگیان، تهران، ایران
2 استادیار علوم اجتماعی، دانشگاه فرهنگیان، تهران، ایران
doi
10.22034/jsc.2020.226159.1226چکیده
پیاده راههای شهری واقع در بافت مرکزی شهرها بهعنوان مرکز تنفس کالبدی و اجتماعی شهرها محسوب شده و اثرات هویتی –مکانی متعددی در توسعه پایدار شهر دارند. پژوهش حاضر به شیوه تبیینی- تحلیلی با ماهیت کاربردی به بررسی اثرات ایجاد پیاده راههای شهری در ارتقاء و حفظ هویت و حس مکانی شهروندان در بافت مرکزی شهر با نمونه موردی پیاده راه امام شهر زنجان پرداخته است. گردآوری دادهها بهصورت میدانی و کتابخانهای بوده است که دادههای گردآوریشده در نرمافزار SPSS پیاده شده و با استفاده از آزمون آماری تی تک نمونهای، همبستگی پیرسون و رگرسیون چند متغیره گامبهگام تجزیهوتحلیل دادهها صورت پذیرفت. شاخصهای سنجش هویت و حس تعلق مکانی رد غالب 5 شاخص اصلی تنوع فرهنگی، دلبستگی مکانی، ایمنی و امنیت، حس خاطرهانگیزی و سرزندگی فضا میباشد. نتایج حاصل نشان میدهد سطح شاخصهای ایجادکننده هویت و حس تعلق مکانی در پیاده راه شهر زنجان از حد استاندارد بالا بوده و نزدیک به حد مطلوب میباشد. همچنین شاخصهای هویت و حس تعلق مکانی باهمدیگر همبستگی با جهت مثبت و متوسط داشته و بهطور پیوسته باهمدیگر عملکرد یافتهاند. میزان اثر هرکدام از شاخصها در ضریب رگرسیونی استاندارد نشده مشابه ولی در ضریب تعیین استانداردشده (مستقیم و خالص) متفاوت از هم میباشند. اثر شاخصهای موردبررسی بر هویت و حس تعلق مکانی منجر به تعدد میزان و زمان حضور در فضای پیاده راه شده و مراودات اجتماعی را توسعه داده است.