تحلیل برهمکنشهای فناورانه کاربران در فضاهای باز عمومی دانشگاهی در راستای پیادهسازی سایبر پارکهای شهری مطالعه موردی: پردیس باغ ملی دانشگاه هنر
نویسندگان
1 استادیار فناوری معماری (مدیریت پروژه و ساخت)، دانشگاه هنر، تهران، ایران
2 استادیار طراحی شهری، دانشگاه هنر، تهران، ایران
doi
10.22034/jsc.2020.233026.1246چکیده
ظهور دنیای مجازی منجر به خلق فضاها و ایجاد الگوهای رفتاری نوینی در زندگی انسان مدرن امروزی شده است. در همین راستا، سایبر پارک، از طریق هم آفرینی فضاهای باز عمومی و بهرهگیری از فناوریهای جدید اطلاعاتی و ارتباطاتی، فرصتهای فراوانی را برای ذیاثران در حوزه تعاملات دیجیتالی (تبادل اطلاعات، انتقال تجارب، به اشتراکگذاری دانش و...) فراهم کرده است. درواقع، سایبر پارک زیستبوم اجتماعی هوشمندی است که در جهت دستیابی به اهداف توسعه پایدار، میتواند با استفاده از افزارهای فناورانه و در بستر طبیعت، نیازها و خواستههای افراد را بهویژه در زمینه آموزش و یادگیری برآورده کند. هدف اصلی این پژوهش، امکانسنجی پیادهسازی سایبر پارکها از طریق برهمکنشهای فناورانه کاربران در فضاهای باز عمومی دانشگاهی است و پردیس باغ ملی دانشگاه هنر بهعنوان نمونه موردمطالعه انتخابشده است. بدین منظور، دادهها بهصورت میدانی و از طریق پرسشنامه جمعآوریشده و سپس با بهرهگیری از روش تحلیل کمی و بهکارگیری نرمافزار آماری SPSS و نیز به کمک راهبرد پژوهشی مطالعه موردی، تحلیل دادهها انجامشده است. برای ارتقای اعتبار این پژوهش، مطالعه آزمایشی (30 عدد پرسشنامه) اجرا شده است. یافتههای پژوهش نشان میدهد که موفقیت در استقرار سایبر پارک درون فضاهای باز عمومی دانشگاهی نیازمند توسعه و تقویت زیرساختهای فناورانه در این مکان و تأمین فضای مناسب (بهخصوص محیط طبیعی) برای فراهم شدن امکان حضور افراد برای استفاده از فناوریهای اطلاعاتی و ارتباطاتی و به اشتراکگذاری تجارب حاصل از آنها است. یافتهها به اشتیاق و تمایل بالای ذیاثران (دانشجویان یا کاربران اصلی) به مشارکت در امور مربوط به فضای باز عمومی آموزشی نیز اشاره دارند. همچنین، کیفیت فضای باز عمومی پردیس باغ ملی دانشگاه هنر بهشدت مرتبط با امکانات موجود در آن بوده و با زندگی اجتماعی دانشجویان (مرتبط با کاربرد فناوریهای اطلاعات و ارتباطات) همبستگی قوی دارد.
