فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

هدف از پژوهش حاضر پیش‌بینی واکنش‌پذیری هیجانی براساس روابط ابژه با نقش واسطه‌ای ظرفیت ذهنی‌سازی بود. این مطالعه با روش توصیفی همبستگی از نوع معادلات ساختاری انجام شد. جامعه آماری شامل زنان متاهل شهر تهران بود که به این منظور 272 نفر نمونه با استفاده از روش نمونه گیری در دسترس انتخاب شدند. ابزارهای مورد استفاده، مقیاس واکنش پذیری هیجانی(ناک و همکاران، 2008)، روابط ابژه و واقعیت سنجی( بل، 1995) و عملکرد بازتابی(فوناگی و همکاران، 2016) بود. داده‌ها با استفاده از تحلیل مسیر و با کمک نرم افزار 22 spss مورد تحلیل قرار گرفت. شاخص های برازش نشان دهنده‌ی برازش عالی داده ها با مدل اصلاح شده بود و نتایج پژوهش نشان داد که روابط ابژه هم به صورت مستقیم و هم به صورت غیر مستقیم از طریق ظرفیت ذهنی‌سازی می‌تواند واکنش پذیری هیجانی را پیش‌بینی کند و مولفه خودمیان‌بینی در میان سایر مولفه‌های روابط ابژه سهم بیشتری را در تببین واکنش‌پذیری هیجانی داشته است. بنابراین براساس یافته‌ها می‌توان نتیجه گرفت که الگوهای روابط اولیه مادر و کودک به همراه توانایی ذهنی‌سازی در کنارهم می‌توانند نقش بسیار مهمی در پیش‌بینی واکنش‌پذیری هیجانی در دوران بزرگسالی افراد داشته باشند.