اثر حفاظتی عصاره پلیفنولی خار مریم (Silymarin) بر آسیب عضلانی ناشی از یک جلسه فعالیت هوازی در مردان فعال
نویسندگان
1 اردبیل، دانشگاه محقق اردبیلی، دانشکده تربیتبدنی و علوم ورزشی، گروه فیزیولوژی ورزشی
2 دانشگاه محقق اردبیلی
3 دانشگاه تبریز
doi
10.22034/sbs.2023.371805.0چکیده
مقدمه و هدف: خارمریم گونهگیاهی یک یا دوساله از تیره کاسنی است. اثرات دارویی این گیاه بهدلیل حضور گروهی از فلاونولیگنانها بهنام سیلیمارین است. چنین پیشنهاد شده است که سیلیمارین دارای ویژگیهای ضدالتهابی، ضداکسایشی، پایدارکننده غشاء سلولی و تنظیمکننده نفوذپذیری سلول بوده و میتواند از تظاهرات نامطلوب برخی از شاخصهای آسیب عضلانی در افراد بیمار و حتی ورزشکاران جلوگیری کند. لذا تحقیق حاضر بهمنظور تعیین تأثیر مصرف سیلیمارین بر برخی از شاخصهای آسیب عضلانی در سرم مردان فعال پس از یک جلسه فعالیت هوازی انجام شد.روششناسی: 22 مرد فعال (با میانگین سنی 2/11±25/09سال، درصد چربی 1/94±13/56و اکسیژن مصرفی بیشینه 4/88±50/51میلیلیتر/کیلوگرم/دقیقه) در قالب طرح نیمهتجربی، دو سویه کور و تصادفی در دو گروه همگن 11 نفری (شش میلیگرم به ازای هرکیلوگرم از وزن بدن در روز مکمل سیلیمارین یا شبهدارو) تقسیم شدند. پس از مکملدهی هفت روزه، آزمودنیها فعالیت هوازی شامل؛ دویدن روی نوارگردان با شیب صفر درجه بهمدت 30 دقیقه با شدت 65-70% ضربان قلب ذخیره را اجرا کردند. تغییرات شاخصهای آسیب عضلانی (AST، CK و LDH تام سرمی) طی چهار مرحله (حالت پایه، پس از دوره مکملدهی، بلافاصله و 24 ساعت پس از اجرای فعالیت ورزشی) اخذ شد. دادهها با استفاده از آزمونهای تحلیل واریانس مکرر بینگروهی، پس تعقیبی بونفرونی و تی مستقل در سطح معنیداری 0/05بررسی گردید.یافتهها: نتایج بدست آمده حاکی است که30 دقیقه فعالیت هوازی منجر به افزایش معنیدار سطوح سرمی آنزیمهای آسیب عضلانی بلافاصله و 24 ساعته در هر دو گروه میگردد (0/05<P). هرچند، دامنۀ تغییرات 24 ساعتۀ تمامی آنزیمهای عضلانی گروه دریافتکنندۀ سیلیمارین بهطور معنیداری کمتر از گروه دارونما بود (0/05>P).بحث و نتیجهگیری: براساس یافتههای حاضر میتوان چنین نتیجه گرفت که احتمالاً مکملدهی سیلیمارین بهطور معنیداری بتواند از آسیب عضلانی ناشی از فعالیت هوازی در مردان فعال بکاهد.