رابطه تنیدگی ناباروری و حمایت اجتماعی با رشد پس از سانحه با توجه به نقش میانجی گری تاب آوری در زوجین نابارور
نویسندگان
1 دانشگاه آزاد اسلامی واحد تبریز
2 استادیار، گروه روانشناسی و مشاوره، واحد تبریز، دانشگاه آزاد اسلامی، تبریز، ایران.
doi
10.48308/jfr.2024.229243.1491چکیده
این پژوهش با هدف بررسی رابطه تنیدگی ناباروری و حمایت اجتماعی با رشد پس از سانحه با توجه به نقش میانجیگری تابآوری در زوجین نابارور شهر مهاباد انجام شد. روش این پژوش توصیفی- همبستگی و با استفاده از مدلیابی معادلات ساختاری بود. جامعه آماری این پژوهش شامل تمامی زوجین نابارور مراجعهکننده به مراکز ناباروری شهر مهاباد در زمستان سال 1400 بود که 140 نفر از افراد واجد شرایط به شیوه نمونهگیری هدفمند از کلینیکهای ناتوانی جنسی و ناباروری شهر مهاباد انتخاب شدند. ابزارهای مورد استفاده، پرسشنامههای رشد پس از سانحه- تدسچی و کالهون (1996)، تنیدگی ناباروری نیوتن و همکاران (1999)، حمایت اجتماعی زمن و همکاران (1988) و تابآوری کونور و دیویدسون (2003) بودند. یافتهها نشان داد با توجه به ضرایب مستقیم و غیر مستقیم و آزمون سوبل، تابآوری نقش میانجی را در رابطه بین تنیدگی ناباروری و رشد پس از سانحه زوجین نابارور ایفا نکرد، اما تابآوری نقش میانجی را در رابطه بین حمایت اجتماعی و رشد پس از سانحه زوجین نابارور ایفا کرد. این یافتهها پیامدهای قابل توجهی برای عمل و تحقیقات بالینی دارند که ممکن است راهنماییهایی در زمینه مشاوره حرفهای و مداخلات روانشناختی برای زوجینی که ناباروری را تجربه میکنند، ارائه کند.