ارتباط تجربه خشونت خانگی و علایم اختلال استرس پسآسیبی در زنان: نقش واسطهای ذهنیسازی
نویسندگان
1 گروه روانشناسی، دانشگاه خوارزمی، تهران، ایران.
2 مؤسسه تحقیقات تربیتی، روانشناختی و اجتماعی، دانشگاه خوارزمی، تهران، ایران.
3 گروه روانشناسی، دانشگاه خوارزمی، تهران، ایران.
doi
10.48308/jfr.2024.231641.1581چکیده
هدف از پژوهش حاضر بررسی ارتباط خشونت خانگی و ذهنیسازی با علایم اختلال استرس پسآسیبی در زنان بود. طرح پژوهش همبستگی و از نوع تحلیل مسیر بود. جامعه پژوهش، زنان دارای تجربه زندگی با شریک زندگی در شهر تهران بودند. تعداد 306 نفر از افراد جامعه به شیوه در دسترس و از طریق فراخوان اینترنتی انتخاب شدند و مقیاس تجدیدنظر شده تأثیر رویداد، مقیاس آزاردیدگی مرکب و مقیاس ذهنیسازی را تکمیل کردند. نتایج تحلیل مسیر حاکی از ارتباط معنادار خشونت خانگی و ذهنیسازی با اختلال استرس پسآسیبی بود. نتایج نشاندهنده برازش مدل و تأیید نقش واسطهای ذهنیسازی خود در رابطه تجربه خشونت خانگی و علایم اختلال استرس پس آسیبی بود، اما مؤلفههای ذهنیسازی دیگران و انگیزه ذهنیسازی نتوانستند نقش واسطهای در رابطه تجربه خشونت خانگی با علایم اختلال استرس پسآسیبی داشته باشند. به نظر میرسد خشونت خانگی یکی از علل اصلی تجربه علایم اختلال استرس پسآسیبی در زنان است و میتواند از طریق مختل کردن ظرفیت ذهنیسازی مربوط به حالات روانی خود، در پدیدآیی علایم اختلال استرس پسآسیبی نقش داشته باشد.
