تکامل خاک در سطوح مختلف ژئومورفیک یک نیمرخ ارتفاعی-اقلیمی در جنوبشرق اردبیل
نویسندگان
1 استاد، گروه علوم و مهندسی خاک، دانشکده کشاورزی، دانشگاه تبریز.
2 دانشیار، گروه علوم و مهندسی خاک، دانشکده کشاورزی، دانشگاه تبریز
3 دانشجوی دکتری، گروه علوم و مهندسی خاک، دانشکده کشاورزی، دانشگاه تبریز
4 استاد گروه علوم و مهندسی خاک، دانشکده کشاورزی، دانشگاه تبریز
doi
10.22034/ws.2021.12281چکیده
تکامل خاک حاصل ترکیبی از فرآیندهای ژئومورفولوژیک و پدولوژیک است. در این مطالعه، تغییرات مکانی ویژگیهای خاک و نیز تکامل خاک در سطوح مختلف ژئومورفیک شامل دشتسر انتهایی، دشتسر فرسایشی، سطوح شیبدار، سطوح هموار، هورست، نهشته دریاچه، مخروطه افکنه، خطالراس و سیرک در یک نیمرخ ارتفاعی- اقلیمی در جنوب شرق اردبیل، بررسی گردید. بدین منظور، مطالعات صحرایی و آزمایشهای فیزیکوشیمیایی و کانیشناسی رس بر روی خاکهای نمونه برداری شده از 12 خاکرخ در منطقه انجام گرفت. نتایج نشان داد که تفاوت شدت هوادیدگی و نوع فرآیندهای خاکسازی در سطوح مختلف ژئومورفیک، تأثیر زیادی بر ویژگیها و تکامل خاکهای منطقه شامل رده های ورتیسولها، مالیسولها، اینسپتیسولها و انتیسولها داشته است. اسمکتیت، ورمیکولیت، کائولینیت و ایلیت بهترتیب کانیهای رس اصلی خاکهای تکامل یافته را تشکیل می دادند. مقدار نسبی اسمکتیت از 5/78 درصد در دشتسر انتهایی تا 3/12 درصد در خاکهای خطالراس متغیر بود. همچنین، مقایسه آماری فاصله اطمینان میانگین آهن بلورین(Fed-Feo) به روش بوت استراپ نشان داد که اختلاف معنیداری بین سطوح ژئومورفیک از لحاظ تکامل خاک وجودداشت. بیشترین مقدار آهن بلورین با میانگین 372/6 گرم بر کیلوگرم در دشتسر انتهایی با خاک ورتیسول و کمترین آن با میانگین913/0 گرم بر کیلوگرم در مخروطه افکنه با خاک انتیسول مشاهده شد. بر اساس آزمون همبستگی اسپیرمن، آهن بلورین با رس، کربنات کلسیم معادل، اسیدیتی و ظرفیت تبادل کاتیونی رابطه مستقیم، اما با شن و کربن آلی رابطه معکوس داشت.