نقش میانجیگر کارکرد خانواده در رابطه بهزیستی روانشناختی و تکانشگری با نشانه های درونی و برونی سازی شده نوجوانان
نویسندگان
1 گروه روانشناسی، واحد اهواز، دانشگاه آزاداسلامی، اهواز، ایران.
2 گروه روانشناسی عمومی، واحد اهواز، دانشگاه آزاد اسلامی، اهواز، ایران
3 گروه روانشناسی، واحد اهواز، دانشگاه آزاداسلامی، اهواز، ایران.
doi
10.48308/jfr.2024.233643.1657چکیده
پژوهش حاضر با هدف بررسی نقش میانجیگر کارکرد خانواده در رابطۀ بهزیستی روانشناختی و تکانشگری با نشانههای درونی و برونیسازیشده نوجوانان انجام شد. پژوهش حاضر از نوع مطالعات همبستگی بود و جامعه آماری پژوهش را کلیه دانشآموزان دختر و پسر دوره دوم متوسطه شهرستان اندیمشک در سال تحصیلی 1399-1400 تشکیل دادند که از بین آنها با استفاده از روش نمونهگیری خوشهای چند مرحلهای 326 نفر (165 دختر و 161 پسر)بهعنوان نمونه انتخاب شدند و به پرسشنامههای خودسنجی نوجوانان (YSR)، بهزیستی روانشناختی (PWB)، تکانشگری (BIS-11) و ابزار سنجش خانواده (FAD) پاسخ دادند. یافتههای این پژوهش از نقش میانجیگر کارکرد خانواده در رابطه بهزیستی روانشناختی با نشانههای درونی و برونیسازیشده نوجوانان حمایت میکند. همچنین از نقش میانجیگر کارکرد خانواده در رابطه تکانشگری با نشانههای درونی و برونیسازیشده نوجوانان نیز حمایت میکند و نشان داد که کارکرد خانواده میتواند با افزایش سطوح بهزیستی روانشناختی و کاهش سطوح تکانشگری از بروز و تداوم نشانههای درونی و برونیسازیشدۀ نوجوانان بکاهد. این یافتهها میتواند در تببین بهتر کارکرد خانواده و تدوین پروتکلهای مداخلاتی و درمانی خانواده کمککننده باشد.