تأثیر تلقیح بذر با قارچ میکوریزا بر شاخص‌های سبزشدن و رشدی دو رقم پاپایا (Carica papaya L.) در بسترهای کشت مختلف

نویسندگان

1 گروه علوم باغبانی و فضای سبز، دانشکده کشاورزی، دانشگاه زابل، زابل، ایران

2 گروه علوم باغبانی و فضای سبز، دانشکده کشاورزی، دانشگاه زابل، زابل، ایران

3 گروه علوم باغبانی و فضای سبز، دانشکده کشاورزی، دانشگاه زابل، زابل، ایران

doi
10.22092/ijsst.2023.362146.1483
چکیده

این آزمایش با هدف بررسی جوانه‌زنی و رشد دانهال دو رقم پاپایا (Carica papaya L.) در پاسخ به تلقیح قارچ میکوریزا و بسترهای کشت به صورت فاکتوریل در قالب طرح کاملا تصادفی مورد بررسی قرار گرفت. فاکتورهای آزمایش شامل رقم در 2 سطح (ردلیدی (V1) و بنگلادشی (V2))، بستر کشت در 5 سطح (کمپوست + پرلیت + ورمی‌کمپوست (1:1:1) (S1)، کمپوست + پرلیت + کوکوپیت (1:1:1) (S2)، کمپوست + ورمی‌کمپوست + کوکوپیت (1:1:1) (S3)، پرلیت + ورمی‌کمپوست + کوکوپیت (1:1:1) (S4) و کمپوست + پرلیت + ورمی‌کمپوست + کوکوپیت (1:1:1:1) (S5)) و میکوریزا در 2 سطح (عدم تلقیح به عنوان شاهد (M0) و تلقیح (M1)) بود. نتایج حاکی از تأثیر معنی‌دار بستر کشت و میکوریزا بر متغیرهای سبزشدن و رشد و نمو ارقام پاپایا بودند. در تیمار تلقیح با میکوریزا، بیشترین درصد سبزشدن (33/77 درصد) و شاخص سرعت سبزشدن (63/0) در رقم بنگلادشی و کمترین میانگین زمان سبزشدن برای هر دو رقم (87/12 و 45/12 روز به ترتیب برای رقم ردلیدی و بنگلادشی) مشاهده شد. بیشترین ارتفاع گیاهچه و طول ریشه برای تیمارهای V1S4M1 و V2S5M1 و بیشترین وزن خشک شاخساره (276/0 گرم) برای تیمار V2S5M1 ثبت شد. مطابق نتایج به دست آمده، تلقیح بذرها در هر دو رقم ردلیدی و بنگلادشی پاپایا با قارچ میکوریزا و بسترهای حاوی مواد آلی به ویژه ورمی‌کمپوست، باعث بهبود صفات سبزشدن و رشدی دانهال‌ها شد. بنابراین با توجه به مزایا و سازگاری قارچ‌های میکوریزا می‌توان به عنوان یک تیمار مناسب برای بهبود سبزشدن و رشد دانهال‌های پاپایا استفاده کرد.