نقش میانجی شفقت خود در رابطه بین طرحواره‌های ناسازگار اولیه و تعارض زناشویی

نویسندگان

1 گروه روان‌شناسی، دانشکدۀ علوم اجتماعی، دانشگاه رازی، کرمانشاه، ایران.

2 گروه روان‌شناسی، دانشکدۀ علوم اجتماعی، دانشگاه رازی، کرمانشاه، ایران.

3 گروه روان‌شناسی، دانشکدۀ علوم اجتماعی، دانشگاه رازی، کرمانشاه، ایران.

doi
10.48308/jfr.2024.235189.1727
چکیده

مطالعه حاضر با هدف تعیین رابطه طرحواره‌های ناسازگار اولیه با تعارضات زناشویی از طریق نقش میانجی شفقت خود در متاهلین مراجعه‌کننده به مراکز مشاوره شهر کرمانشاه انجام شد. پژوهش حاضر، توصیفی از نوع همبستگی با روش تحلیل مسیر بود. جامعه آماری، کلیه مراجعین متاهل به مراکز مشاوره شهر کرمانشاه در ده ماهه اول سال ۱۴۰۲ بودند که از آن‌ها تعداد 210 نمونه به‌صورت در دسترس انتخاب شدند. آزمودنی‌ها پرسشنامه‌‌های طرحواره‌های ناسازگار اولیه (YSQ-SF)، شفقت خود (SCS) و تعارض زناشویی (MICQ) را تکمیل نمودند. داده‌ها از طریق آزمون‌ ضریب همبستگی پیرسون و تحلیل مسیر از طریق نرم افزارهای SPSS-26 و AMOS-24 مورد تحلیل قرار گرفت. نتایج نشان داد مدل پیشنهادی از برازش مطلوبی برخوردار است. یافته‌ها مشخص کرد هر پنج حوزه طرحواره‌های ناسازگار اولیه با شفقت خود رابطه منفی و با تعارض زناشویی رابطه مثبت دارند. همچنین شفقت خود با تعارض زناشویی رابطه منفی دارد. نتایج تحلیل مسیر نشان داد هر پنج حوزه طرحواره‌های ناسازگار اولیه با تعارض زناشویی از طریق شفقت خود رابطه دارند. با توجه به اثرات تعارضات زناشویی برخانواده‌ها و جامعه، در نظر گرفتن متغیرهای به‌کار رفته در این پژوهش می‌تواند زمینه را جهت برنامه‌ریزی به‌منظور کنترل فراوانی تعارضات زناشویی و کاهش تعارضات مخرب فراهم سازد.