تدوین مدل مهارت های ارتباطی خانوادگی نوجوانان مبتنی بر احساس تنهایی و اعتیاد به فضای مجازی با اثر واسطه ذهن آگاهی
نویسندگان
1 گروه روانشناسی تربیتی، دانشکدۀ روانشناسی و علوم تربیتی، دانشگاه علامه طباطبائی، تهران، ایران.
2 دانشجوی کارشناسی ارشد روانشناسی عمومی واحد بین الملل کیش
3 دانشجوی دوره کارشناسی ارشد، روانشناسی عمومی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد کیش، کیش، ایران
doi
10.48308/jfr.2024.229250.1495چکیده
این پژوهش با هدف تدوین مدل مهارت های ارتباطی خانوادگی نوجوانان مبتنی بر احساس تنهایی و اعتیاد به فضای مجازی با اثر واسطه ذهنآگاهی به انجام رسید که از نظر هدف، کاربردی و از حیث ماهیت، توصیفی از نوع همبستگی بود. جامعه آماری شامل نوجوانان شهر تهران بود. نمونه آماری برابر با 300 نفر بود که از پنج منطقه تهران انتخاب گردید. نمونه گیری به صورت خوشه ای انجام شد. به منظور گردآوری داده ها از پرسشنامه مهارتهای ارتباطی فاین، مورلند و شوبل (1983)، ذهنآگاهی والاچ و همکاران (2006)، اعتیاد به فضای مجازی یانگ (1996) و احساس تنهایی راسل، پیلوا و کورتونا (1980) استفاده گردید. یافتهها نشان داد که ضریب استاندارد احساس تنهایی و اعتیاد به فضای مجازی بر مهارتهای ارتباطی خانوادگی به صورت معنادار برابر با 49/0- و 20/0- بود (01/0>P). از سویی، ذهنآگاهی نقش میانجیگری در رابطه احساس تنهایی و اعتیاد به فضای مجازی با مهارتهای ارتباطی خانوادگی داشت. با توجه به نقش ذهنآگاهی در افزایش توان نوجوانان در رویارویی با شرایط بحرانی و حفظ روابط اجتماعی مثبت، به روانشناسان توصیه میشود که با تمرکز بر ذهن اگاهی، آمادگی نوجوانان را بهبود بخشند. آموزش و پرورش نیز باید برای آموزش این راهبردها در چارچوب محتوای درسی طرحریزی نماید.