پیشبینی رفتارهای پرخاشگرانه بر اساس جو عاطفی خانواده و جهتگیری مذهبی والدین در جوانان مرد دارای خودزنی غیرانتحاری
نویسندگان
1 استاد گروه روانشناسی، دانشکده علوم انسانی، پژوهشگاه حوزه و دانشگاه، قم، ایران.
2 دانشجوی دکتری روانشناسی بالینی، گروه روانشناسی، دانشکده روانشناسی و علوم تربیتی، دانشگاه تهران، تهران، ایران
3 دانشجوی دکتری روانشناسی بالینی، گروه روانشناسی، دانشکده روانشناسی و علوم تربیتی، دانشگاه تهران، تهران، ایران
doi
10.48308/jfr.2024.235614.1749چکیده
مطالعه حاضر با هدف پیشبینی رفتارهای پرخاشگرانه در مردان دارای خودزنی بر اساس جو عاطفی خانواده و جهتگیری مذهبی والدین انجام شد. روش پژوهش توصیفی از نوع همبستگی بود. جامعه آماری کلیه مردان دارای خودزنی که به بهداری کل استان آذربایجان غربی در سال 140۲ مراجعه کرده بودند میباشد. از بین این افراد ۱۹۰ نفر به صورت نمونهگیری در دسترس انتخاب شدند و به طور کامل به پرسشنامههای جو عاطفی خانواده (۱۹۶۴)، پرسشنامه جهتگیری مذهبی والدین (۱۹۹۸) و پرخاشگری بری و باس (199۲) پاسخ دادند. نتایج نشان داد متغیر جهتگیری مذهبی والدین پرخاشگری را پیشبینی میکند (R2=0.469, P>0/001) و جهتگیری مذهبی مادر با پرخاشگری رابطه منفی (β=-0.528, P>0/001) و جهتگیری مذهبی پدر با پرخاشگری نیز رابطه منفی داشت (β=-0.222, P>0/001). همچنین جو عاطفی خانواده (به غیر رابطه پدر-فرزند) نیز متغیر پیشبین خوبی برای پرخاشگری میباشد (R2=0.196, P>0/001) و رابطه مادر-فرزندی با پرخاشگری رابطه معکوس دارد (β=-0.421, P=0/001). در نتیجه، این مطالعه رابطه معنیداری را بین جو عاطفی خانواده، جهتگیری مذهبی والدین و رفتار پرخاشگرانه در مردانی که درگیر خودزنی هستند روشن میکند. این یافتهها بر اهمیت مداخله زودهنگام و رویکردهای درمانی که هم به تجربیات مذهبی و هم جو عاطفی خانواده برای جلوگیری از تمایلات پرخاشگرانه میپردازد، تأکید میکند.