معرفی الگوی ارتقای توانمندیهای تحقیق و توسعه در صنایع دفاعی ج.ا.ایران با فناوری پیشرفته هوافضا
نویسندگان
1 دکتری مدیریت تکنولوژی، گروه مدیریت تکنولوژی، واحد تهران مرکزی، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران
2 عضو هیات علمی، دانشیار گروه مدیریت صنعتی، واحد کرج، دانشگاه آزاد اسلامی، کرج، ایران
3 عضو هیات علمی، استاد گروه مدیریت صنعتی، واحد علوم و تحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران
doi
چکیده
با توجه به اینکه صنایع هوافضا از جمله صنایع دارای فناوری پیشرفته است و به دلیل به کارگیری فناوری روز در فرایند تولید محصولات خود، نیازمند حرکت در مرزهای دانش و فناوری میباشد و پرداختن به تحقیق و توسعه این امر را در این صنعت تسهیل میکند. پژوهش حاضر به دنبال تدوین الگوی ارتقای توانمندیهای تحقیق و توسعه در جهت تحقق اهداف سازمانی، با استفاده از روش پویاییشناسی سیستم به عنوان ابزاری قدرتمند برای تحلیل اجزای موثر بر سیستم و تحلیل روابط بین آنها و پیشبینی رفتار آتی آن بر مبنای سناریوهای تعریف شده، میباشد. ابعاد توانمندیهای تحقیق و توسعه در این صنایع در 9 بعد و در دو دسته اصلی شامل عوامل عمومی و عوامل اختصاصی شناسایی گردید، حلقههای علت و معلولی با کمک خبرگان صنعت استخراج شده، طراحی الگو و اعتبارسنجی با نرمافزار ونسیم انجام شده است. در این پژوهش سه سناریو برای افزایش میزان توانمندیهای تحقیق و توسعه مورد توجه قرار گرفته است. در سناریوی حالت پایه فرض شده است که مقادیر پارامترها و اهرمهای تصمیمگیری مطابق با روند گذشته باشد. در حالت خوشبینانه، متغیرهای برونزا 20 درصد نسبت به حالت اولیه افزایش و در حالت بدبینانه، متغیرهای برونزا 20 درصد نسبت به حالت اولیه کاهش مییابند. نتایج شبیهسازی نشان میدهد که تغییرات 20± درصدی در متغیرها، تاثیراتی همسو با تغییرات را نشان میدهد که در حالت خوشبینانه که توانمندیهای اختصاصی حدود 16 درصد و توانمندیهای عمومی حدود 18 درصد افزایش مییابد، که این امر نشاندهنده اثربخشی تغییرات است.