واکاوی و مقایسه فرایند برنامهریزی راهبردی در سازمانهای نظامی و سازمانهای خصوصی (غیردولتی) ج.ا.ایران
نویسندگان
1 دکترای مدیریت راهبردی نظامی، دانشگاه و پژوهشگاه عالی دفاع ملّی و تحقیقات راهبردی و مدرس دانشگاه خاتمالانبیاء(ص)
doi
چکیده
برنامهریزی تصویری از آینده مطلوب است که همانند پلی زمان حال سازمان را به آینده آن پیوند میدهد. مراتب برنامهریزی راهبردی مناسب در سطوح کلان بخشهای نظامی و غیردولتی (خصوصی) از وظایف خطیر مسئولین و مدیران راهبردی سازمانها تعریفشده است و هدف آن انجام مأموریت، دستیابی به چشماندازها و تحقق اهداف سازمانی است. نوع این تحقیق، کاربردی و باهدف واکاوی و مقایسه فرآیند برنامهریزی راهبردی در سازمانهای نظامی و خصوصی (غیردولتی) به روش موردی زمینهای به دنبال پاسخگویی به این سؤال است که «در ج.ا.ایران چه تفاوتهایی بین فرآیند برنامهریزی راهبردی در سازمانهای نظامی و خصوصی (غیردولتی) وجود دارد؟». شیوه گردآوری دادهها و اطلاعات موردنیاز، کتابخانهای، اسنادی و میدانی است در همین رابطه پرسشنامههای مربوطه طراحی گردیده و بین جامعه آماری ۶۲٫ نفری خبره که سابقه خدمت در مشاغل مرتبط با موضوع را دارند بهصورت تمام شمار توزیع و با استفاده از روشهای تجزیهوتحلیل آمار توصیفی و استنباطی و نرمافزار SPSS به جمعبندی و ارزیابی سؤالهای تحقیق پرداختهشده است. نتایج بهدست آمده از تحقیق نشان میدهد که در سازمانهای نظامی برنامهریزیهای راهبردی مبتنی بر تدابیر و منویات و فرامین مقام معظم رهبری و فرماندهی کل قوا، بیشتر از بالا به پایین، دارای رویکرد تهدیدمحور و مأموریت محور است که چشمانداز و غایت نهایی آن حفظ نظام مقدس ج.ا.ایران میباشد؛ ولی این امر در سازمانهای خصوصی (غیردولتی) مبتنی بر چشماندازها و اهداف و کسب منافع سازمان با رویکردهای رقیب محور، سودمحور و محصول مدار و ورود به مرحله برنامهریزی بدون توجه به مرحله طرحریزی است.
