فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

در این تحقیق اثر تغییر اقلیم بر بارندگی با استفاده از پنج مدل اقلیمی AOGCM (HadCM3، CCSR-NIES، CSIRO-MK2، CGCM2 و GFDL R30) تحت سناریوهای انتشار A2 و B2 و مدل توسعه‌یافته هیبرید حاصل از این مدل‌ها براساس رویکرد بیزی، به‌منظور لحاظ کردن عدم‌قطعیت‌ها در آبخوان قم-کهک بررسی گردید. داده‌ها برای دوره‌های فعلی (2017-2001) و آتی (2069-2054) ریزمقیاس شدند. سپس با استفاده از معیارهای کارآیی این نتیجه به‌دست آمد که HadCM3 و CCSR-NIES نسبت به سایر مدل‌ها عملکرد بهتری دارند. با محاسبه سناریوهای تغییر اقلیم و لحاظ کردن عدم‌قطعیت‌ها، تغییرات فصلی بارش آتی با بارش مشاهداتی مقایسه شدند. روند تغییرات فصلی بارش محاسباتی با HadCM3 و CCSR-NIESو مدل توسعه‌یافته هیبرید تحت A2، در بهار و تابستان، منفی خواهد بود. بیش‌ترین کاهش بارندگی به میزان 14/45- درصد نسبت به دوره مشاهداتی بوده که مربوط بهHadCM3 در فصل بهار بود. هم‌چنین نتایج حاصل از پیش‌بینی مدل‌ها تحت B2 نشان می‌دهد که روند تغییرات بارش در زمستان برای بیش‌تر مدل‌ها به‌صورت جزئی مثبت خواهد بود و در بهار و تابستان این روند کاهشی است. بیش‌ترین کاهش بارندگی تحت B2 مربوط به CCSR-NIES در تابستان (61/22- درصد نسبت به مشاهداتی). مدل هیبرید که ترکیبی از مدل‌های مختلف اقلیمی است، تحت A2روند تغییرات بارش تمام فصول را منفی پیش‌بینی کرده و بیش‌ترین کاهش بارش در این مدل مربوط به تابستان به میزان 74/29- درصد نسبت به دوره مشاهداتی است.