تحلیل تغییرات زمانی و مکانی خشکسالی آب زیرزمینی، مطالعه موردی: حوضه آبریز کارون بزرگ
نویسندگان
1 دانشکده زمین شناسی، پردیس علوم، دانشگاه تهران
2 گروه مهندسی طبیعت، دانشکده منابع طبیعی، دانشگاه جیرفت
3 بخش بیابان، موسسه تحقیقات جنگلها و مراتع کشور، سازمان تحقیقات آموزش و ترویج کشاورزی، تهران
4 بخش بیابان، موسسه تحقیقات جنگلها و مراتع کشور، سازمان تحقیقات آموزش و ترویج کشاورزی، تهران
doi
10.22034/ws.2021.12243چکیده
خشکسالی به عنوان یکی از بلایای طبیعی تاثیرات عمدهای بر بخشهای یک اکوسیستم میگذارد. گرچه امکان جلوگیری از وقوع آن وجود ندارد اما میتوان با اقداماتی اثرات منفی آن را کاهش داد. با توجه به اهمیت زیاد منابع آب زیرزمینی در کشور، مطالعه خشکسالیهای هیدروژئولوژیکی و عوامل مؤثر بر افت سطح آبهای زیرزمینی در راستای ارائه راهکارهای مدیریتی این منابع حیاتی ضروری است. بدین منظور جهت بررسی تاثیر خشکسالیها بر یکدیگر روند تغییرات آب زیرزمینی و ارزیابی خشکسالی آب زیرزمینی در حوضه آبریز کارون بزرگ با استفاده از شاخصهای خشکسالی GRI و SDI در یک دوره آماری ده ساله (1395-1385) مورد تجزیه و تحلیل قرار میگیرد. نتایج نشان داد در بیشتر محدودههای مطالعاتی همبستگی بین شاخصهای GRI و SDI وجود دارد. البته در برخی موارد تأثیر خشکسالی هیدرولوژی بر آبهای زیرزمینی با تأخیر زمانی 6 ماه تا یک ساله صورت میگیرد. نتایج همبستگی پایین دو شاخص خشکسالی آبهای سطحی و زیرزمینی و همبستگی بالا بین شاخص GRI و میزان برداشت از منابع آب زیرزمینی نشان داد که عامل افت سطح آب در آبخوانها را نمیتوان تنها خشکسالی بیان کرد بلکه در برخی موارد برداشتهای بیرویه تاثیر بیشتری دارد. به طور کلی شاخص خشکسالی GRI در طول دوره آماری ده ساله حوضه آبریز کارون بزرگ، در جنوب شرق و حوالی غرب حوضه آبریز مذکور نمایان تر میباشد و در سالهای پایانی این دوره محدودههای سمت شمالی حوضه نیز درگیر خشکسالیهای شدیدتری شدهاند، که با مقادیر شاخص SDI نیز انطباق دارد.