پیشبینی بیثباتی ازدواج براساس صفات تاریک شخصیت و الگوهای ارتباطی زوجین در افراد متأهل
نویسندگان
1 دانشیار گروه روانشناسی، پژوهشکده خانواده، دانشگاه شهید بهشتی، تهران، ایران
2 کارشناسی ارشد خانواده درمانی، پژوهشکده خانواده، دانشگاه شهید بهشتی، تهران، ایران
doi
10.48308/jfr.20.1.63چکیده
هدف از این پژوهش، تعیین نقش پیشبینیکنندگی صفات تاریک شخصیت و الگوهای ارتباطی زوجین، در بیثباتی ازدواج در افراد متأهل بوده است. مطالعۀ حاضر از نوع همبستگی است و جامعۀ آماری آن زوجین ساکن شهرهای تهران و کرج بودند. به این صورت که 246 نفر به روش نمونهگیری در دسترس انتخاب شدند و پرسشنامههای شاخص بیثباتی ازدواج (MII)، فرم کوتاه مقیاس سهگانۀ تاریک (SD3) و پرسشنامۀ الگوهای ارتباطی (CPQ) را تکمیل کردند. دادهها با استفاده از روش رگرسیون چندگانه گامبهگام مورد تجزیهوتحلیل قرار گرفتند. یافتهها نشان داد که متغیر بیثباتی ازدواج بهترتیب با صفات شخصیت خودشیفته رابطۀ منفی و معنادار و با صفات شخصیت جامعهستیز رابطۀ مثبت و معنادار دارد و با صفات شخصیت ماکیاولیستی ارتباط معناداری ندارد. به همین ترتیب، متغیر بیثباتی ازدواج با متغیر ارتباط سازندۀ متقابل رابطۀ منفی و معنادار و با سایر متغیرهای کنارهگیری/توقع، مرد متوقع/زن کنارهگیر، زن متوقع/مرد کنارهگیر و اجتناب متقابل رابطۀ مثبت و معناداری را نشان میدهد. علاوهبر این، رابطۀ منفی و معناداری بین مدت طول ازدواج و بیثباتی ازدواج وجود دارد. همچنین سه متغیر ارتباط سازنده، اجتناب متقابل و زن متوقع/مرد کنارهگیر، بیثباتی ازدواج را پیشبینی مینمایند. از این پژوهش میتوان نتیجه گرفت که با توجه به نقش الگوهای ارتباطی در بیثباتی ازدواج میتوان با آموزش آنها به زوجین، بیثباتی ازدواج را کاهش داد.