افسردگی و امید به زندگی در زنان آسیب دیده از خیانت زناشویی: مقایسه ای از شناخت درمانی مبتنی بر ذهن آگاهی و درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری، گروه روانشناسی، واحد تبریز، دانشگاه آزاد اسلامی، تبریز، ایران.
2 استاد، گروه روانشناسی، دانشگاه شهید مدنی آذربایجان، تبریز، ایران.
3 استادیار، گروه روانشناسی، واحد تبریز، دانشگاه آزاد اسلامی، تبریز، ایران.
4 دانشیار، گروه روانپزشکی، دانشگاه علوم پزشکی تبریز، تبریز، ایران .
doi
10.48308/jfr.20.1.125چکیده
با توجه به افزایش نگرانکنندۀ آمار خیانت و طلاق، این پژوهش با هدف مقایسۀ اثربخشی شناختدرمانی مبتنی بر ذهنآگاهی و درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد بر افسردگی و امید به زندگی زنان آسیبدیده از خیانتزناشویی صورت گرفت. پژوهش حاضر نیمهتجربی با طرح پیشآزمون ـ پسآزمون با گروه کنترل بود. جامعۀ آماری را زنان آسیبدیده از خیانت زناشویی شهر تبریز در سال 1401 تشکیل دادند. 45 نفر با روش نمونهگیری هدفمند انتخاب و در سه گروه قرار گرفتند (هر گروه 15 نفر). گروههای آزمایشی درمان مختص گروه خود را در 8 جلسه دریافت کردند. ابزار اندازهگیری شامل پرسشنامههای افسردگی بک و امید به زندگی اشنایدر بود. دادهها توسط آزمون تحلیل کوواریانس چندمتغیره و آزمون تعقیبی بنفرونی تجزیهوتحلیل شدند. نتایج نشان داد که هر دو درمان، در مقایسه با گروه کنترل، باعث کاهش افسردگی و افزایش امید به زندگی زنان آسیبدیده از خیانت زناشویی در پسآزمون شدند (001/0>P). همچنین تأثیر درمانها بر افسردگی و امید به زندگی زنان آسیبدیده از خیانتزناشویی، در مرحلۀ پسآزمون ازنظر آماری متفاوت نبود. نتایج گواه این بود شناختدرمانی مبتنی بر ذهنآگاهی و درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد میتوانند سبب کاهش افسردگی و افزایش امید به زندگی زنان آسیبدیده از خیانت زناشویی شوند.
