مقایسه روش LRFD با روش عملکردی در طراحی قابهای خمشی بتنآرمه میانمرتبه تحت بارگذاری انفجاری
نویسندگان
1 دکترای تخصصی، گروه سازه و زلزله، دانشگاه آزاد اسلامی واحد علوم و تحقیقات، تهران، ایران
2 استادیار، دانشکده فنی و مهندسی، دانشگاه آیت الله العظمی بروجردی، بروجرد، ایران
3 استاد، فنی و مهندسی، دانشگاه لرستان، خرمآباد، ایران
doi
10.47176/PD.2026.1544چکیده
در طراحی سازهها مخصوصا طراحی در برابر انفجار، اگر روش طراحی به درستی انتخاب نشود طرح ارائه شده ممکن است غیراقتصادی یا غیر ایمن گردد. از آن جا که روشی مانند استفاده از ضریب رفتار، در طراحی سازهها در مقابل انفجار وجود ندارد و ضریب رفتار موجود برای طراحی لرزهای سازهها، در مورد رفتار سازهها در مقابل انفجار صدق نمیکند. لذا این پژوهش به مقایسه طراحی به روش LRFD و طراحی بر اساس عملکرد در دو قاب 5 طبقه بتن آرمه به همراه دیوار برشی بتن مسلح نیمه مدفون که تحت بار انفجار 10تن TNT که به فاصله 30متری از سازه قرار دارد، میپردازد. در ابتدا مدلها با انجام تحلیلهای دینامیکی خطی، به روش LRFD طراحی شدهاند. در مرحله بعد مدلهای مذکور، به روش طراحی براساس عملکرد، جهت تامین سه سطح عملکرد قابلیت بهرهبرداری بیوقفه، ایمنی جانی و آستانه فرو ریزش طراحی گردیدهاند. نتایج نشان میدهد که مقدار شتاب همهی طبقات در روش LRFD بیشتر از مقادیر حداکثر شتاب مربوط، بر مبنای سه سطح عملکرد (IO ،LS و CP) میباشد. لذا طراحی بر اساس عملکرد، ضمن اقتصادیتر بودن نسبت به روش LRFD، منجر به کاهش شتاب طبقات نیز میگردد. همچنین تحلیل عملکردی قابهای طراحی شده به روش LRFD تحت بار انفجاری نشان داد که این قابها سطح عملکرد IO را تأمین میکنند.