پیشبینی آمادگی ازدواج بر اساس مدل هویت، صمیمیت، تمایل به ازدواج و خوشبینی
نویسندگان
1 گروه روانشناسی ، دانشکده روانشناسی و علوم تربیتی، دانشگاه محقق اردبیلی،
2 گروه روانشناسی، دانشکده علوم تربیتی و روان شناسی، دانشگاه محقق اردبیلی
doi
10.48308/jfr.19.4.553چکیده
هدف پژوهش حاضر پیشبینی مدل آمادگی ازدواج بر اساس متغیرهای هویتیافتگی، صمیمیت مبتنی بر تمایزیافتگی، تمایل به ازدواج و خوشبینی است. روش این پژوهش از نوع پیمایشی و همبستگی است. جامعه آماری پژوهش را دانشجویان مجرد دانشکده روانشناسی و علوم تربیتی دانشگاه علامه طباطبایی، شهید بهشتی و تهران تشکیل دادهاند که به شیوه غیرتصادفی در دسترس انتخاب شدند. نمونههای هر دو جنس در بازه سنی 20 تا 35 سال قرار داشتند. در این مطالعه 597 آزمودنی پرسشنامههای مربوطه را تکمیل کردند که از این میان پاسخ 37 شرکتکننده ملاکهای خروج را احراز کردند و از نمونه حذف شدند و درنهایت 560 نفر به ابزارهای پژوهش شامل پرسشنامه هویتیافتگی بنیون و آدامز، سیاهه روانشناختی قدرت ایگو، رغبتسنج ازدواج، پرسشنامه خوشبینی و معیارهای آمادگی ازدواج پاسخ دادند. تجزیهوتحلیل دادهها از طریق معادلههای ساختاری انجام شد. یافتهها نشان داد متغیرهای پژوهش، واریانس بالایی از آمادگی ازدواج را پیشبینی میکنند. نتیجهگیری: از این پژوهش میتوان نتیجه گرفت هویتیافتگی، صمیمیت، تمایل و خوشبینی به ازدواج تأثیر مثبت معناداری بر آمادگی ازدواج جوانان دارد و بر حسب آنها میتوان آمادگی ازدواج در جوانان را بررسی و تقویت کرد.