فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

پژوهش حاضر نقش ابعاد دلبستگی (به‌عنوان متغیر درون‌فردی) در کنار تجربۀ اعتماد در ازدواج قبلی (به‌عنوان متغیر میان‌فردی) در نحوۀ شکل‌گیری اعتماد در ازدواج مجدد را بررسی کرده است. جامعۀ آماری این پژوهش تمامی افراد ساکن شهر تهران بودند که ازدواج مجدد داشتند. حجم نمونه طبق فرمول کوکران ۱۹۰ نفر تعیین شد و به روش در دسترس انتخاب شدند. ابزارهای مورد استفاده در این پژوهش پرسش‌نامۀ دلبستگی در روابط بزرگسالی فرالی و همکاران (2000)، تجربۀ اعتماد در ازدواج پیشینِ هیوستون و لارزلی (1989) و تجربۀ اعتماد در ازدواج مجدد رمپل و هولمز (1996) بود. داده‌ها پس از گرد‌آوری با استفاده از رگرسیون سلسله‌مراتبی تحلیل شدند. یافته‌های این پژوهش از نقش تعدیلگر تجربۀ اعتماد در ازدواج پیشین با دلبستگی اجتنابی و اعتماد در ازدواج مجدد حمایت کرد و نشان داد که تجربۀ اعتماد در ازدواج پیشین می‌تواند تأثیر دلبستگی اجتنابی را تقویت و تأثیر دلبستگی اضطرابی را خنثی کند. به بیان دیگر، باتوجه‌به نگرش محافظه‌کارانۀ افراد با دلبستگی اجتنابی، تجربۀ اعتماد در ازدواج قبلی به آن‌ها کمک می‌کند که در ازدواج مجدد سطوح بالاتری از اعتماد را تجربه کنند. از طرف دیگر، اثر تعاملی تجربۀ اعتماد در ازدواج قبلی با دلبستگی اضطرابی از تأثیر منفی آن کاسته و به‌نوعی آن را خنثی می‌کند.