تأثیر تیمار پرایمینگ بذر بر تحمل به تنش شوری گیاه فلوس (Cassia fistula L.) در مرحله جوانهزنی و رشد گیاهچه با استفاده از تحلیل تصویر دیجیتال
نویسندگان
1 گروه مهندسی تولید و ژنتیک گیاهی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی خوزستان، خوزستان، ایران
2 دانشگاه شهید چمران اهواز
3 گروه مهندسی تولید و ژنتیک گیاهی،دانشکده کشاورزی، دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی خوزستان، ملاثانی، ایران
4 عضو هیأت علمی گروه مهندسی تولید و ژنتیک گیاهی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی خوزستان.
5 گروه فیزیک، دانشگاه شهید چمران اهواز
doi
10.22092/ijsst.2022.358170.1426چکیده
جوانهزنی بذر یکی از مهمترین و اساسیترین مراحل رشد و نمو گیاهان میباشد، بهطوریکه اهمیت و اثر بسزایی در سایر مراحل رشد آن دارد. فلوس، گیاهی از خانواده لگومینوزه و دارای خواص داروئی فراوان است. تکثیر فلوس بهوسیله بذر انجام میشود، اما هنوز مطالعه و گزارشی در خصوص میزان تحمل این بذر به تنش شوری در کشور ارائه نشده است. دو آزمایش فاکتوریل در قالب طرح کامل تصادفی در آزمایشگاه علوم و تکنولوژی بذر دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی خوزستان انجام شد. در آزمایش اول، اثر تیمار هورمون پرایمینگ با جیبرلین، هالوپرامینگ با نیترات پتاسیم و هیدروپرایمینگ بر جوانهزنی بذر فلوس بررسی شد. نتایج بدست آمده از این آزمایش نشان داد که بیشترین بنیه بذر در تیمار 50 میلی گرم در لیتر جیبرلین و مدت 12 ساعت پرایمینگ ایجاد شد. پس از انتخاب بهترین تیمار (جیبرلین 50 میلیگرم در لیتر به مدت 12 ساعت)، ویژگیهای جوانهزنی بذرهای پرایم شده در شرایط تنش شوری (صفر، 4، 8 ، 14، 16 و 20 dS/m) با بذرهای پرایم نشده مقایسه شدند. نتایج بدست آمده نشان داد که تیمار نتایج نشان داد که میزان تحمل به تنش شوری فلوس در مرحله جوانهزنی بطور قابل توجهی با پرایمینگ بذر افزایش یافت. بیشترین بنیه بذر در تیمار پرایمینگ و عدم وجود تنش شوری به میزان (89/337) مشاهده شد در حالی که کمترین میزان بنیه بذر تیمار پرایم شده در تیمار 20 dS/m مشاهده گردید. بذرهای پرایم نشده قادر به تحمل تنش شوری فراتر از 4 dS/m نبودند.