تاثیر اسید هیومیک و کاربرد نانوذرات آهن و سیلیکون بر عملکرد کمی و کیفی و مولفه های پر شدن بذر گندم در شرایط تنش شوری
نویسندگان
1 گروه ژنتیک و تولید گیاهی، دانشکده کشاورزی و منابع طبیعی، دانشگاه محقق اردبیلی، اردبیل، ایران.
2 گروه زراعت و اصلاح نباتات، دانشکده کشاورزی و منابع طبیعی، دانشگاه محقق اردبیلی. ایران
3 گروه مهندسی تولید و ژنتیک گیاهی، دانشکده کشاورزی و منابع طبیعی، دانشگاه محقق اردبیلی، اردبیل، ایران.
doi
10.22092/ijsst.2022.358700.1432چکیده
برای بررسی اثر اسید هیومیک، نانوذرات آهن و سیلیکون بر عملکرد کمی و کیفی و مولفه پر شدن بذر گندم در شرایط شوری، آزمایشی با سه تکرار بهصورت فاکتوریل در قالب طرح پایه بلوک های کامل تصادفی در گلخانه پژوهشی دانشگاه محقق اردبیلی در سال 1400 انجام شد. فاکتورهای مورد بررسی شامل سطوح شوری (عدم استفاده از شوری بهعنوان شاهد، شوری 35 و 70 میلیمولار توسط NaCl)، محلولپاشی نانو ذرات در چهار سطح (عدم محلولپاشی بهعنوان شاهد، محلولپاشی 8/0 گرم در لیتر نانو اکسید آهن، محلولپاشی 40 میلیگرم در لیتر نانوسیلیکون، کاربرد توام نانو ذرات) و محلولپاشی اسید هیومیک (محلولپاشی با آب بهعنوان شاهد و محلولپاشی 3 گرم در لیتر) بودند. مولفههای پرشدن دانه و برخی از صفات کمی و کیفی مرتبط با عملکرد اندازهگیری کردیم. نتایج نشان داد کاربرد توام اسید هیومیک و محلولپاشی 40 میلیگرم نانو ذرات در شرایط عدم اعمال شوری، طول سنبله، سرعت پر شدن بذر، وزن صد بذر، حداکثر وزن بذر، ارتفاع بوته، تعداد بذر در سنبله، طول دوره و دوره موثر پر شدن بذر، شاخص کلروفیل را (بهترتیب 5/58، 183/1، 53/39، 60/56، 2/51، 6/70، 39، 45/58، 57/57) و وزن تک بوته را (97/46 درصد) نسبت به شرایط عدم کاربرد اسید هیومیک و نانو ذرات تحت شرایط شوری 70 میلیمولار خاک افزایش داد. بهنظر میرسد که کاربرد اسید هیومیک و نانو ذرات آهن و سیلیکون میتواند با بهبود سرعت و طول دوره پر شدن بذر، عملکرد بذر گندم را تحت شوری افزایش دهد.