مقایسه اثرات حاد و طولانی مدت تمرینات مقاومتی و استقامتی بر سطح پپتید ناتریوتیک مغزی مردان میانسال
نویسندگان
1 گروه تربیت بدنی دانشگاه آزاد اسلامی واحد شیراز
2 مرکز تحقیقات قلب و عروق دانشکده علوم پزشکی دانشگاه شیراز
3 گروه تربیت بدنی دانشگاه شهر کرد
4 گروه تربیت بدنی دانشگاه آزاد فسا
5 مرکز تحقیقات قلب و عروق دانشکده علوم پزشکی دانشگاه شیراز
6 گروه تربیت بدنی دانشگاه آزاد اسلامی واحد علوم و تحقیقات فارس
doi
چکیده
مقدمه و هدف: پپتید ناتریوتیک مغزی (BNP) از میوسیت بطنها در پاسخ به استرس عضله بطن تولید و ترشح میشود. اثرات حاد و طولانی مدت تمرینات مقاومتی و استقامتی بر سطح پپتید ناتریوتیک مغزی غیر فعال (NT pro BNP) به درستی مشخص نیست. هدف تحقیق حاضر مقایسه اثرات حاد و طولانی مدت تمرینات مقاومتی و استقامتی بر سطح پپتید ناتریوتیک مغزی غیر فعال NT pro BNP مردان میانسال بود. روششناسی: 12 مرد میانسال به طور تصادفی به دو گروه تمرینات مقاومتی و استقامتی تقسیم شدند. آزمودنیهای گروه مقاومتی 8 هفته تمرین با 50 درصد یک تکرار بیشینه و 3 جلسه در هفته انجام دادند. آزمودنیهای گروه استقامتی نیز 8 هفته، 3 جلسه در هفته با 70 درصد حداکثر ضربان قلب میدویدند. یافتهها: نتایج نشان داد اگرچه سطح NT pro BNP بلافاصله پس از یک جلسه تمرین استقامتی افزایش معنیدار یافت (05/0>P)؛ اما پس از 8 هفته تمرینات استقامتی کاهش معنیداری پیدا کرد (05/0>P). علاوه بر این، سطح NT pro BNP بلافاصله پس از یک جلسه تمرین مقاومتی تغییر معنیداری نداشت اما پس از 8 هفته تمرینات مقاومتی افزایش معنیداری یافت (05/0>P). بحث و نتیجهگیری: به طور کلی به نظر میرسد اثرات حاد و طولانی مدت تمرینات استقامتی و مقاومتی بر عملکرد عضله قلبی متفاوت است. تمرینات منظم استقامتی نسبت به تمرینات مقاومتی موجب بهبود عملکرد عضله قلبی میشود؛ با این وجود تحقیقات بیشتر در این زمینه نیاز است. واژههای کلیدی: NT pro BNP، تخریب عضله قلبی، تمرین استقامتی، تمرین مقاومتی، مردان میانسال