مقایسه اثرات حاد و طولانی مدت تمرینات مقاومتی و استقامتی بر سطح پپتید ناتریوتیک مغزی مردان میانسال

نویسندگان

1 گروه تربیت بدنی دانشگاه آزاد اسلامی واحد شیراز

2 مرکز تحقیقات قلب و عروق دانشکده علوم پزشکی دانشگاه شیراز

3 گروه تربیت بدنی دانشگاه شهر کرد

4 گروه تربیت بدنی دانشگاه آزاد فسا

5 مرکز تحقیقات قلب و عروق دانشکده علوم پزشکی دانشگاه شیراز

6 گروه تربیت بدنی دانشگاه آزاد اسلامی واحد علوم و تحقیقات فارس

doi
چکیده

مقدمه و هدف: پپتید ناتریوتیک مغزی (BNP) از میوسیت بطن‎ها در پاسخ به استرس عضله بطن تولید و ترشح می‎‎شود. اثرات حاد و طولانی مدت تمرینات مقاومتی و استقامتی بر سطح پپتید ناتریوتیک مغزی غیر فعال (NT pro BNP) به درستی مشخص نیست. هدف تحقیق حاضر مقایسه اثرات حاد و طولانی مدت تمرینات مقاومتی و استقامتی بر سطح پپتید ناتریوتیک مغزی غیر فعال NT pro BNP مردان میانسال بود. روش‎شناسی: 12 مرد میانسال به طور تصادفی به دو گروه تمرینات مقاومتی و استقامتی تقسیم شدند. آزمودنی‌های گروه مقاومتی 8 هفته تمرین با 50 درصد یک تکرار بیشینه و 3 جلسه در هفته انجام دادند. آزمودنی‌های گروه استقامتی نیز 8 هفته، 3 جلسه در هفته با 70 درصد حداکثر ضربان قلب می‌دویدند. یافته‌ها: نتایج نشان داد اگرچه سطح NT pro BNP بلافاصله پس از یک جلسه تمرین استقامتی افزایش معنی‎دار یافت (05/0>P)؛ اما پس از 8 هفته تمرینات استقامتی کاهش معنی‌داری پیدا کرد (05/0>P). علاوه بر این، سطح NT pro BNP بلافاصله پس از یک جلسه تمرین مقاومتی تغییر معنی‎داری نداشت اما پس از 8 هفته تمرینات مقاومتی افزایش معنی‌داری یافت (05/0>P). بحث و نتیجه‎گیری: به طور کلی به نظر می‎رسد اثرات حاد و طولانی مدت تمرینات استقامتی و مقاومتی بر عملکرد عضله قلبی متفاوت است. تمرینات منظم استقامتی نسبت به تمرینات مقاومتی موجب بهبود عملکرد عضله قلبی می‎شود؛ با این وجود تحقیقات بیشتر در این زمینه نیاز است. واژه‌های کلیدی: NT pro BNP، تخریب عضله قلبی، تمرین استقامتی، تمرین مقاومتی، مردان میانسال