بررسی تنوع و تکامل خاک در سطوح مختلف ارتفاعی دامنه غربی کوهستان تالش
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری، گروه علوم و مهندسی خاک، دانشکده کشاورزی، دانشگاه تبریز
2 دانشیار، گروه علوم و مهندسی خاک، دانشکده کشاورزی، دانشگاه تبریز
3 استاد، گروه علوم و مهندسی خاک، دانشکده کشاورزی، دانشگاه تبریز.
4 استاد گروه علوم و مهندسی خاک، دانشکده کشاورزی، دانشگاه تبریز
doi
10.22034/ws.2021.11632چکیده
تغییرات مکانی ویژگیهای خاک تابع عوامل محیطی مانند اقلیم، توپوگرافی، ماده مادری و پوشش گیاهی است. توپوگرافی از طریق سه عامل ارتفاع، زهکش طبیعی و شیب باعث تفاوتهای معنیدار در ویژگیهای خاک میشود. این تحقیق بهمنظور بررسی اثر ارتفاع بر برخی ویژگیهای فیزیکی و شیمیایی، نوع و فراوانی کانیهای رس و در نهایت میزان تکامل خاکهای یک نیمرخ ارتفاعی واقع در کوهستان تالش در استان اردبیل انجام گرفت. تعداد 5 خاکرخ در سطوح پایدار حفر و پس از مطالعات صحرایی، آزمایشهای فیزیکی، شیمیایی و کانیشناسی رس بر روی نمونهها انجامگرفت. نتایج نشانداد که در سطوح مختلف ارتفاعی، شدت هوادیدگی و نوع فرایندهای خاکسازی متفاوت بوده و تأثیر شدیدی بر برخی ویژگیهای خاک از جمله مقدار رس، شکلهای مختلف آهن، کانیها و ردهبندی خاک دارد. با کاهش ارتفاع، از میزان کانی ایلیت کاستهشده، ولی بر مقدار کانی اسمکتیت افزوده میشود که این امر دلیلی بر هوادیدگی و تکامل خاک می باشد. نتایج نشانداد که اراضی مرتفع دارای خاکهای اینسپتیسول با درجه تکامل کم بوده ولی اراضی پایکوهی دارای خاکهای تکامل یافته تر ورتیسول و مالیسول هستند. علاوه بر این، در نیمرخ ارتفاعی مورد مطالعه با کاهش ارتفاع، اقلیم گرمتر میشود و به تبع آن شدت فرایندهای خاکساز افزایش مییابد. افزایش مقدار آهن بلورین (Fed–Feo)، به عنوان شاخص تکاملخاک، از 9/2303 میلیگرم بر کیلوگرم در قله کوه تا 7558 میلیگرم بر کیلوگرم در پای کوه این روند تکاملی را به خوبی نشان میدهد.