بهبود جوانهزنی بذر ذرت شیرین (Zea mays var. saccharata) با پوششدهی بذر
نویسندگان
1 دانشگاه یاسوج
2 گروه زراعت و اصلاح نباتات، دانشکده کشاورزی، دانشگاه یاسوج، یاسوج، ایران
doi
10.22092/ijsst.2021.342879.1342چکیده
با وجود صفات مطلوب کیفی ذرت شیرین، کشت این گیاه بهجهت ضعف برخی ویژگیهای جوانهزنی، بنیه ضعیف، چروکیدهگی بذر و استقرار ضعیف گیاهچه در خاک محدود میباشد، استفاده از ترکیبات معدنی در پوششدهی بذر میتواند شاخصهای جوانهزنی، ویژگیهای گیاهچهای و فیزیکی بذر ذرت شیرین را بهبود دهد. برای بهبود کارایی بذر ذرت شیرین با استفاده از پوششدهی بذر، پژوهشی در آزمایشگاه فناوری بذر دانشکده کشاورزی دانشگاه یاسوج در سال 1397 به صورت فاکتوریل سه عاملی در قالب طرح کاملاً تصادفی با چهار تکرار 25 بذری اجرا شد. عامل اول شامل غلظت محلولهای کیتوزان (صفر -اسید استیک 3/0 درصد، 5/0 و 75/0 درصد) ، عامل دوم صمغ عربی (صفر -آب مقطر و 4/0 درصد) و عامل سوم ترکیب پوششیV10K2.5P5 (ورمیکولیت (V) با نسبت وزنی 10 برابر وزن بذر، کائولن (K) با نسبت وزنی 5/2 برابر وزن بذر و پرلیت (P) با نسبت وزنی 5 برابر وزن بذر) و عدم وجود ترکیب پوششی بود. نتایج اثر برهمکنش صمغ عربی و ترکیب پوششی در سطح کیتوزان 5/0 درصد نشان داد که بیشترین شاخص طولی بنیه گیاهچه (24/183) مربوط به تیمار پوششی صمغ عربی 4/0 درصد و ترکیب پوششی V10K2.5P5 بود که با کمترین شاخص طولی بنیه گیاهچه (70/85) از تیمار پوششی صمغ عربی 4/0 درصد و عدم وجود ترکیب پوششی اختلاف معنی داری نشان داد. نتایج کلی آزمایش نشان داد که تیمار پوششی کیتوزان 5/0 درصد+ ترکیب پوششی V10K2.5P5+ صمغ عربی 4/0 درصد در مقایسه با دیگر تیمارهای آزمایش اثر بخشی بیشتری بر روی شاخصهای جوانهزنی و ویژگی های بذر ذرت شیرین داشت.