فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

مقدمه:‌ ویسفاتین پروتین مترشحه از بافت چربی است، مطالعات ارتباط مستقیم بین سطوح ویسفاتین پلاسما و دیابت نوع 2 را نشان داده‌اند، اما تاثیر تمرینات ورزشی بر سطوح این هورمون نامشخص است. هدف تحقیق حاضر، بررسی تغییرات ویسفاتین پلاسما و شاخص‌های متابولیکی به دنبال تمرین هوازی در زنان مبتلا به دیابت نوع‌‌‌2 بود. مواد و روش‌ها:40 نفر زن مبتلا به دیابت نوع 2 (میانگین سنی 26/5±88/58 سال و شاخص توده بدنی 69/3±25/32 کیلوگرم/مترمربع)، به شیوه‌ی در دسترس و با روش نمونه‌گیری هدفمند انتخاب و به طور تصادفی به 2 گروه تقسیم شدند.20 آزمودنی در گروه هوازی(12 هفته، 3 جلسه/هفته، 50-20 دقیقه و با شدت 60 تا 80 درصد ضربان قلب بیشینه) و 20 نفر در گروه کنترل (فاقد هر گونه فعالیت بدنی) قرارگرفتند. نمونه‌های خونی قبل و بعد از 12 هفته مداخله جمع‌آوری و جهت بررسی سطوح پلاسمایی ‌ویسفاتین، انسولین، هموگلوبین‌گلیکوزیله(HbA1c)،گلوکز، تری‌گلیسیرید(TG)، کلسترول(CHOL)، لیپوپروتین با دانسیته بالا(HDL-c) و لیپوپروتین با دانسیته پایین(LDL-c) مورد استفاده قرار گرفت. داده‌های بدست‌ آمده با از نرم افزار SPSS نسخه 21 و با سطح معنی‌داری 05/0> α تجزیه و تحلیل شد. یافته‌ها: نتایج نشان داد که 12 هفته تمرین هوازی موجب کاهش معنی‌دار ویسفاتین،گلوکز، HbA1c، CHOL،TG و LDL-c شد. هم‌چنین شاخص‌های وزن، درصد چربی، شاخص‌توده بدنی و نسبت محیط کمر به لگن در گروه هوازی نسبت به گروه کنترل کاهش معنی‌داری داشت. نتیجه‌گیری: کاهش معنی‌دار ویسفاتین پلاسما به دنبال تمرین هوازی احتمالا ناشی از کاهش مقادیر شاخص‌های تن‌سنجی و بهبود شاخص‌های گلیسمی و نیمرخ لیپیدی است.