نقش تعدیلگری ظرفیت تأملی مادر در رابطه بین خلقوخوی کودک با کیفیت رابطة مادرـ کودک
نویسندگان
1 گروه روانشناسی، دانشگاه شهیدبهشتی
2 گروه روانشناسی، دانشگاه شهیدبهشتی
3 گروه روانشناسی، دانشگاه شهید بهشتی
4 گروه روانشناسی، دانشگاه شهیدبهشتی
doi
10.48308/jfr.19.3.519چکیده
هدف این مطالعه تعیین رابطة خلقوخوی کودک با کیفیت رابطة مادر ـ کودک و مشخص ساختن نقش تعدیلگرانة ظرفیت تأملی مادر در رابطة بین این دو متغیر بود. نمونة آماری شامل 270 مادر بود که با روش نمونهگیری در دسترس انتخاب شدند و به سه پرسشنامة مزاج کودکی میانه، ظرفیت تأملی والدین و مقیاس رابطة کودک ـ مادر پاسخ دادند. برای تحلیل دادهها از ضریب همبستگی پیرسون و رگرسیون استفاده شد. تحلیل یافتهها نشان داد که بهجز مؤلفة حواسپرتی، بقیة مؤلفههای خلقوخوی کودک رابطة معناداری با کیفیت رابطة مادر ـ کودک داشتند. همچنین هر سه مؤلفة ظرفیت تأملی مادر شامل پیشذهنیسازی، اطمینان به وضعیت ذهنی و علاقه و کنجکاوی به حالات ذهنی، ارتباط معناداری با کیفیت رابطة مادر ـ کودک داشتند. نتایج تحلیل رگرسیون برای بررسی فرضیة تعدیلگری ظرفیت تأملی مادر نشان داد که پیشذهنیسازی مادر تعدیلگر معنادار رابطة سطح فعالیت کودک، پیشبینیپذیری و ثبات فراخنای توجه با کیفیت رابطة مادر ـ کودک بود. همچنین علاقه و کنجکاوی به حالات ذهنی در مادر نیز به طور معناداری تعدیلکنندة رابطة پیشبینیپذیری و ثبات فراخنای توجه با کیفیت رابطة مادر ـ کودک بود. در بقیة موارد، تعدیلگری مؤلفههای ظرفیت تأملی مادر در ارتباط مؤلفههای خلقوخوی کودک با کیفیت رابطة مادر-کودک تأیید نشد.
