مدلسازی مکانی پارامترهای کیفی آب زیرزمینی دشت آذرشهر برای مصارف کشاورزی با استفاده از روشهای زمین آمار
نویسندگان
1 دانشگاه تبریز
2 دانشگاه تبریز
3 دانشگاه تبریز
doi
10.22034/ws.2020.11650چکیده
آبهای زیرزمینی از منابع مهم بهرهبرداری در مناطق خشک و نیمهخشک میباشد. در دشت آذرشهر، بهدلیل کاهش میزان بارش سالانه و کمبود رواناب سطحی، منابع آب زیرزمینی نقش مهمی در تأمین نیازهای آبی کشاورزی، شرب و مصارف خانگی و صنعتی دارد. هدف از این پژوهش ارزیابی کیفیت آب زیرزمینی دشت آذرشهر جهت آبیاری کشاورزی و نیز بررسی تغییرات EC و SAR با استفاده از روش زمین آمار است. به همین منظور برای پیشبینی پراکنش مکانی پارامترهای کیفی آب که شامل SO4، Cl، TDS، EC، SAR هستند، از نمونههای 47 حلقه چاه این منطقه که طی سالهای 1382تا 1396 اندازهگیری شدهاند، استفاده شد. برای انتخاب بهترین روش میان یابی، روشهای کریجینگ با واریوگرام گوسین و IDW ارزیابی شدند که نتایج نشان داد، روش کریجینگ با واریوگرام گوسین دارای RMSE کمتر وNS بیشتری میباشد. بر اساس نتایج حاصل از پهنهبندی EC، SAR و همچنین طبقهبندی آب زیرزمینی منطقه بر اساس دیاگرام ویلکاکس، کیفیت آب زیرزمینی دشت آذرشهر اغلب در کلاس خیلی شور (C4S1) می باشد. علت بالا بودن شوری آب این منطقه، برداشت های زیاد آب از آبخوان دشت آذرشهر است.